Φίλος μου θύμισε κι άλλα υποτιτλικά.
Florence Nightingale: το φλωρεντινό αηδόνι. Slow the very-oil, ρε μεγάλε.
Τραυματίες μετά από μάχη ικετεύουν τον έφιππο νικητή να τους λυτρώσει αποτελειώνοντάς τους: "Μερσί, μερσί!" (=έλεος). Υπότιτλος: "Ευχαριστώ!"

Καταπώς λένε οι Εγγλέζοι, "thanks in anticipation".
Ούτε ο Ντίκενς τη σκαπούλαρε. The Spirit of Christmas Present = Το Πνεύμα του Χριστουγεννιάτικου δώρου. Σχεδόν προβλέψιμο!
Όπως και ο Αλέξανδρος, ο οποίος ως γνωστόν νίκησε στη "
Μάχη του Γκόγκομιλ"

Δηλαδή όχι απλώς νίκησε, τις γάμ'σαμαν του κέρατό τ'ς του τράγιο.
ΥΓ: Τώρα,
αυτή τη στιγμή, σε ρίαλ τάιμ που λέμε, άκουσα τον σπίκερ που μεταδίδει το ΠΑΟΚ-ΟΦΗ: "
όπως έδειξε ο βοηθός του (διαιτητή, αν και το προφέρει "διαητή")
Τρύφων". Αυτό ανήκει στα γνωστά άκλιτα τύπου "του Απόλλων Καλαμαριάς", εκτός και αν ανήκει σε άλλη κατηγορία, την ονομαζομένη "
Ονομαστική Ξεκάρφωτος" (κοπυράιτ του φίλου μου του Μιλτιάδη, κατά το Γενική Απόλυτος).
