Τα καλύτερα μουσικά γιουτιουμπάκια
- Thread starter nickel
- Start date
Όλα εντυπωσιακά (αν και θα μπορούσαν να λείπουν οι φωτιές). Εξακολουθώ να προτιμώ την ιδιόμορφη φωνή της Gerrard, αλλά τι, να πούμε όχι στην Ταμάρα;
Είδα την Οδύσσεια του Νόλαν την Τετάρτη στην αίθουσα IMAX που έχουμε στο Mall. Πριν και μετά την ταινία έχω κάνει τη διατριβή μου πάνω της, έχω διαβάσει (πράγματα που θεωρώ) εύστοχα σχόλια και φανταχτερές βλακείες και, μόλις χαλαρώσω, θα πάω να την ξαναδώ. Στο μεταξύ ακούω για τρίτη φορά στο Spotify ολόκληρο το σάουντρακ. Το Odysseus με έχει στοιχειώσει. Δεν είναι ανάγκη να σας αρέσει καν. Ανήκει στα acquired tastes.
LinguaClash
Active member
Αξίζει λες να τη δει κανείς σε IMAX; Εγώ την είδα στο θερινό της γειτονιάς μου. Κι εγώ το ίδιο έπαθα, νομίζω εν τέλει πιο πολύ μου άρεσε ένα άρθρο στον economist, που το μετέφρασαν στο in.gr αν θυμάμαι καλά, και το κείμενο των cinedogs. Αλλά ναι, έχουν γραφτεί ωραία πράγματα γενικά (ανάμεσα σε πολλές βλακείες που στο σύνολό τους απλώς καθρεφτίζουν την κοινωνία του σήμερα, όπως επισήμανε ο economist).
Φοβάμαι ότι θα πρέπει να τη δω και σε συμβατική προβολή για να κάνω τη σύγκριση. Πάντως θετικά σχόλια έχει η ταινία από χιλιάδες θεατών που την είδαν σε συμβατικές αίθουσες. Εγώ πιστεύω ότι η επιλογή του IMAX υπήρξε περιοριστική επειδή σε κάποιον βαθμό καθόριζε τους ρυθμούς της ταινίας, τη διάρκεια και την εναλλαγή των πλάνων. Ωστόσο αυτά καθορίστηκαν ακόμα περισσότερο από το πλούσιο υλικό.
Πάω να δω ποιο είναι το κείμενο των cinedogs. Πάντως, αν θυμάμαι καλά, με το άρθρο του Economist διαφώνησα κάθετα.
LinguaClash
Active member
Ωχ αλήθεια :-( , εγώ το βρήκα στοχευμένο.
Μα κι εμένα μου άρεσε πολύ στη συμβατική αίθουσα, απλώς σου μένει η απορία για το IMAX.
Είναι πιθανό να μη μιλάμε για το ίδιο άρθρο. Εγώ αναφέρομαι στο «A very silly adaptation of “The Odyssey”», που ξεκινά με άστοχο τίτλο και κάνει περισσότερη επίδειξη του πόσο καλά γνωρίζει την Οδύσσεια του Ομήρου από το πόσο προσπάθησε να καταλάβει την Οδύσσεια του Νόλαν.
LinguaClash
Active member
Εντέλει για το ίδιο άρθρο μιλάμε nickel, απλώς εγώ το είχα διαβάσει στον ελληνικό τύπο μεταφρασμένο (δεν έχω πρόσβαση στο αγγλικό) και δεν είχα δει τον αγγλικό τίτλο, οπότε δεν είχα καταλάβει ότι είναι τόσο αρνητικά προδιαθετιμένοι. Θα συμφωνήσω μαζί σου για το πρώτο μέρος του άρθρου, εμένα μου άρεσε το δεύτερο μισό (τόσο που ξέχασα ότι υπήρχαν και οι πρώτες παραγραφοι), που λέει ότι τελικά κάθε εποχή ξαναφτιάχνει την «Οδύσσεια» σύμφωνα με τη δική της εικόνα και μου άρεσε ο σχολιασμός αυτός, we are not arguing about "The Odyssey" when we argue about "The Odyssey". We are arguing about ourselves. Κατά τα άλλα θα συμφωνήσω με αυτά που λες.
cougr
¥
Αναρωτιέμαι, άραγε πόσοι από εκείνους που έχουν εκφράσει γνώμη για την ταινία και τη σύγκρισή της με το βιβλίο*, έχουν καν διαβάσει το βιβλίο (ή έχουν δει την ταινία).
*ή πιο σωστά, βιβλία.
Μπορούμε να βάζουμε και βιντεάκια φτιαγμένα με τη βοήθεια της ΤΝ;
Τα στοιχεία του παρακάτω βίντεο (που βρήκα πολύ πετυχημένο και κολλητικό):
Claudia explains the hazards of believing she is either sentient or infallible, the myopia of AI utopianism, and how gatekeeping and the "asymmetries of fluency" can be wielded against an unsuspecting world.
Original lyrics assisted by Claude Opus 5.5.
Song created with Suno 6.
Based on the open character by anabology.
Assembled in the SLOPCANNON.
Τα στοιχεία του παρακάτω βίντεο (που βρήκα πολύ πετυχημένο και κολλητικό):
Claudia explains the hazards of believing she is either sentient or infallible, the myopia of AI utopianism, and how gatekeeping and the "asymmetries of fluency" can be wielded against an unsuspecting world.
Original lyrics assisted by Claude Opus 5.5.
Song created with Suno 6.
Based on the open character by anabology.
Assembled in the SLOPCANNON.
Φυσικά. Μόνο που κάποιοι περιμένουμε πρώτα να ανέβουν όλα τα επεισόδια. Το καλό το bingeing θέλει τη σιγουριά του.
m_a_a_
Well-known member
Κι εγώ συνήθως έτσι τις βλέπω τις σειρούλες μου, αλλά να, είπα να κάνω μια εξαίρεση… Τι να πω; Ίσως μισοϋποσυνείδητα να νοσταλγώ το τηλεοπτικό φορμά των nineties… Πάντως, να δώσω κι ένα credit που ενδεχομένως να περνάει στην αφάνεια: τη σειρά ναι μεν τη σκηνοθετεί ο Guy Ritchie, και από σεναριογράφους, τα εύσημα των πρωταγωνιστών, σε ό,τι συνεντεύξεις έχει τύχει να δω, πηγαίνουν κατά κανόνα στον Jez Butterworth, αλλά στα credits της σειράς αναφέρεται ως co-writer και ο [Ιρλανδός] Ronan Bennett, ο οποίος εκτός του Mobland, υπήρξε και εμπνευστής του σχετικά πρόσφατου –και επίσης εξαιρετικού– Top Boy. Έχει επίσης γράψει μυθιστορήματα, εκ των οποίων στα ελληνικά έχει μεταφραστεί μόνο το Ουδέτερος Παρατηρητής (τίτλος πρωτοτύπου: The Catastrophist), το οποίο δυστυχώς είναι εξαντλημένο στον εκδότη. Εγώ διάβασα πριν από καναδυό χρόνια το Zugzwang, το οποίο ήταν ένα απολαυστικότατο «γκρεϊαμγκρινικό» crime novel με φόντο την Αγία Πετρούπολη, παραμονές της Οκτωβριανής επανάστασης,
Κρατάω σημειώσεις...