Η σωστή χρήση του κόμματος

nickel

Administrator
Staff member
Τα συγκεκριμένα παραδείγματα προέρχονται από κάποια γραμματική ή κάποιο λεξικό;
Από το διαδίκτυο και από βιβλίο. Αλλά, όπως είπα, αν μου δώσεις δέκα παραδείγματα με στίξη, θα σου δώσω δέκα όμοια χωρίς. Όπως ανέφερε ο anepipsogos, εδώ έχουμε μια «γκρίζα» περιοχή.
 
Από το διαδίκτυο και από βιβλίο. Αλλά, όπως είπα, αν μου δώσεις δέκα παραδείγματα με στίξη, θα σου δώσω δέκα όμοια χωρίς. Όπως ανέφερε ο anepipsogos, εδώ έχουμε μια «γκρίζα» περιοχή.

Αυτήν την "γκρίζα" περιοχή θα ήταν καλό κάποτε οι φιλόλογοι να τη φωτίσουν!

Το "Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών" του Μπαμπινιώτη απάντησε σε πολλά αλλά όχι στο συγκεκριμένο.

Δεν απάντησε πότε βάζουμε αμφίπλευρα κόμματα στον σύνδεσμο και το επίρρημα - και πότε όχι!

Κι αν βάζουμε ή δεν βάζουμε όταν είναι στο τέλος της πρότασης!

Όντως, το κόμμα είναι ένα σημείο στίξης που μπορεί να σε τρελάνει!

Αλλά θα πρέπει να μας δοθούν κάποιοι σαφείς κανόνες αντί να λειτουργούμε αυθαίρετα!
 
Last edited:
Οπότε, προσωπικά πάντα, όσον αφορά τα κόμματα, τηρούσα τις χοντρές "κόκκινες γραμμές-κανόνες", και από εκεί και πέρα, σε πιο "γκρίζες" περιοχές, άφηνα το πράγμα απείραχτο, όπως το προτιμούσε ο συντάκτης.

Αν, όμως, έχουμε επιμεληθεί ένα βιβλίο που έχει πολλά κείμενα, δεν θα έπρεπε να ακολουθήσουμε μία ενιαία γραμμή, ώστε να υπάρχει μία ομοιομορφία;

Ακόμα κι αν αναπαράγουμε κείμενα σε εισαγωγικά και το καθένα φέρει διαφορετική υπογραφή;
 
Αν, όμως, έχουμε επιμεληθεί ένα βιβλίο που έχει πολλά κείμενα, δεν θα έπρεπε να ακολουθήσουμε μία ενιαία γραμμή, ώστε να υπάρχει μία ομοιομορφία;
Και για μένα αυτή είναι η βέλτιστη πρακτική. Ωστόσο, πάντα είχα μια προσυνεννόηση και βολιδοσκοπούσα έναν έκαστο των συντελεστών ενός συλλογικού τόμου, π.χ., μην τυχόν είναι κάποιος που τη στίξη τη θέλει όπως την έχει. Και βέβαια πάντα με τη συναίνεση του εκδότη ως προς την ακολουθητέα "γραμμή".

Ακόμα κι αν αναπαράγουμε κείμενα σε εισαγωγικά και το καθένα φέρει διαφορετική υπογραφή;
Όταν έχω ένα βιβλίο μοναδικού συγγραφέα, στο οποίο αυτός περιλαμβάνει παραθέματα τρίτων εντός εισαγωγικών, προσωπικά δεν ενιαιοποιώ τη στίξη -πάντα σε συνεννόηση με τον εκδότη.
 
Και για μένα αυτή είναι η βέλτιστη πρακτική. Ωστόσο, πάντα είχα μια προσυνεννόηση και βολιδοσκοπούσα έναν έκαστο των συντελεστών ενός συλλογικού τόμου, π.χ., μην τυχόν είναι κάποιος που τη στίξη τη θέλει όπως την έχει. Και βέβαια πάντα με τη συναίνεση του εκδότη ως προς την ακολουθητέα "γραμμή".
Να βρεις τους συντελεστές όταν υπάρχουν αποσπάσματα από τον Τύπο, για να τους ρωτήσεις για τη στίξη, είναι... ουτοπία!
 
Εάν πρόκειται για κάτι τέτοιο, δεν πειράζω τη στίξη -εκτός αν πρόκειται για πρόδηλο και χοντρό σφάλμα/παραδρομή που διορθώνω σιωπηρά.
 
Μακάρι να κυκλοφορήσει κάποτε ένα βιβλίο αποκλειστικά για τη χρήση του κόμματος, που να θεωρείται ευαγγέλιο, και να απαντά σε όλες τις απορίες μας!
 
Εάν πρόκειται για κάτι τέτοιο, δεν πειράζω τη στίξη -εκτός αν πρόκειται για πρόδηλο και χοντρό σφάλμα/παραδρομή που διορθώνω σιωπηρά.

Εγώ πήγα και πείραξα τη στίξη, κυρίως στο κόμμα, για να την κάνω καλύτερη.

Αλλά ομολογώ ότι την έκανα χειρότερη.

Το διαπίστωσα τώρα, μετά από χρόνια, ξεφυλλίζοντας το βιβλίο.

Έβαλα αμφίπλευρα κόμματα στο "μάλιστα" και σε άλλα επιρρήματα και συνδέσμους - διαπιστώνοντας ότι δεν συνηθίζεται τελικά και ότι τα κόμματα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ, όπως γράφτηκε πρωτύτερα.

Το καλύτερο είναι όντως πολλές φορές εχθρός του καλού.

Αν υπάρχει επανέκδοση του βιβλίου, θα σβήσω πολλά κόμματα!
 
Last edited:

SBE

¥
Εγώ ακολουθώ τον κανόνα που μου έμαθαν στην πρώτη δημοτικού, ότι δηλαδή βάζουμε κόμμα εκεί που όταν μιλάμε παίρνουμε αναπνοή. Και όταν απαριθμούμε, αλλά όχι πριν το και, άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλέ και πράσινα.
Και στην πράξη βάζουμε πολύ λιγότερα κόμματα από την αγγλική γλώσσα. Ο υπερκομματισμός δεν περνάει!
Επομένως, στο "γιατί να το κρύψουμε άλλωστε;" εγώ δεν ακούω αναπνοή (δεν μιλάμε για άτομα με αναπνευστικά προβλήματα). Αν το δω με κόμμα θα σκεφτώ ότι αυτός που το έγραψε θέλει να το διαβάσουμε "Γιατί να το κρύψουμε; Άλλωστε."
 
Top