δροσοσταλίδα
Member
Θυμάμαι όταν ήμασταν εμείς πιτσιρίκια που είχε βγει το "Lost Without You" της Delta Goodrem. Ήταν καλό κομμάτι για την εποχή του αλλά όπως και η μπαλάντα της (που μου θύμισε έντονα, όπως και η σκηνική της παρουσία, μια άλλη αξιοπρεπή συμμετοχή μας στο διαγωνισμό, το One Last Breath της Μαρίας Έλενας Κυριάκου) δεν είναι τραγούδια που δεν έχει κάποιος ξανακούσει από άλλους καλλιτέχνες, γιατί έχουν παρόμοιες μελωδίες και (τετριμμένους) στίχους. Αν είσαι στο αυτοκίνητο και πηγαίνεις εκδρομή οκ. Αν είσαι στο δρόμο για τη δουλειά οκ. Αλλά μέχρι εκεί.
Μπορεί το φετινό τραγούδι (όπως και το περσινό ή το προπέρσινο) που μας εκπροσώπησε να μην είναι στα μουσικά μου ακούσματα (και γενικά όλο το σόου πλέον) αλλά ψηφίστηκε και αναδείχθηκε (και )από το κοινό δημοκρατικά. Ο φετινός μας εκπρόσωπος έχει όλη τη ζωή μπροστά του για να γίνει καλύτερος. Βρίσκω ότι έχει ωραία ανδρική φωνή και στα δικά μου (νεανικά) μάτια έχει όρεξη και πάθος σε αυτό που κάνει, καλή προσωπικότητα (ευγένεια, σεμνότητα) και είναι άδικο να νιώθει ότι πρέπει να απολογηθεί. Οι αποτυχίες είναι μέσα στη ζωή. Όμως, είχε γίνει ήδη γνωστός από το Ατελιέ που θα το άκουγα ευχάριστα σε μια χαλαρή διαδρομή πηγαίνοντας στη δουλειά μου. Και δεν χρειάζεται κανείς μια σκηνή πλέον γιατί μόνο εξαιτίας των κοινωνικών δικτύων αυτοπροβάλλεται και αυτοπροωθείται. Επίσης, όπως λέμε στα παιδιά, δεν χρειάζεται να γίνει κανείς κάποιος, γιατί είναι ήδη κάποιος! Έχει μια δική του προσωπικότητα και αξία.
Η Αγγλία, ΗΒ whatever ας μην συμμετέχει στο διαγωνισμό αν είναι να στέλνει παντελώς ευτελή ακούσματα που περισσότερο δείχνει την ίδια απαξίωση που εισπράττει από τις άλλες χώρες. Εδώ που τα λέμε και εμείς θα ήθελα πολύ να αποσυρθούμε για να μην σπαταλάμε λεφτά όταν δεν έχουμε λύσει τα σοβαρά θέματα (εργασιακό, υποδομές κλπ). Πολύ καλώς έπραξαν χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία (ακόμα και αν έγινε για άλλο σκοπό).
Η Σουηδία είναι η χώρα που προσπαθεί πάντα και ασχολείται μισό χρόνο ήδη για τη Eurovision και απλά φέτος με/μας απογοήτευσε αρκετά παραδόξως. Αυτοί και αν μετρούν νίκες. Η Δανία ξεχωρίζει αρκετά στην καρδιά μου σαν χώρα και δεν θα μπορούσα να είμαι αντικειμενική αλλά μου αρέσει που εξακολουθεί να κινείται σε ποπ ρυθμούς.
Η Γαλλία όμως και αν αδικήθηκε (που φυσικά στέλνοντας ένα παρόμοιο τραγούδι με το περσινό νικητήριο δεν θα μπορούσε να είναι στην κορυφή). Τέλος, η Φιλανδία έχει καλές μπάντες και συγκροτήματα που αν και φυσικά δεν έχουν κανένα λόγο να πάνε στο διαγωνισμό νομίζω μόνο με τους Νightwish Over The Hills And Far Away ίσως θα είχαν και μια δεύτερη ελπίδα να το πάρουν. Να μην ξεχάσω πόσο με φόβισαν τα φρικιά που έστειλαν το 2006, αυτό κι αν ήταν έκπληξη που νίκησε. Οπότε μεγάλη συζήτηση τι θέλει πλέον αυτό το πανηγύρι... Πάντως χαίρομαι που από Anglovision έχουμε επανέλθει στην εποχή που ακούμε όλες τις γλώσσες που ομιλούνται στη Γηραιά Ήπειρο.
Μπορεί το φετινό τραγούδι (όπως και το περσινό ή το προπέρσινο) που μας εκπροσώπησε να μην είναι στα μουσικά μου ακούσματα (και γενικά όλο το σόου πλέον) αλλά ψηφίστηκε και αναδείχθηκε (και )από το κοινό δημοκρατικά. Ο φετινός μας εκπρόσωπος έχει όλη τη ζωή μπροστά του για να γίνει καλύτερος. Βρίσκω ότι έχει ωραία ανδρική φωνή και στα δικά μου (νεανικά) μάτια έχει όρεξη και πάθος σε αυτό που κάνει, καλή προσωπικότητα (ευγένεια, σεμνότητα) και είναι άδικο να νιώθει ότι πρέπει να απολογηθεί. Οι αποτυχίες είναι μέσα στη ζωή. Όμως, είχε γίνει ήδη γνωστός από το Ατελιέ που θα το άκουγα ευχάριστα σε μια χαλαρή διαδρομή πηγαίνοντας στη δουλειά μου. Και δεν χρειάζεται κανείς μια σκηνή πλέον γιατί μόνο εξαιτίας των κοινωνικών δικτύων αυτοπροβάλλεται και αυτοπροωθείται. Επίσης, όπως λέμε στα παιδιά, δεν χρειάζεται να γίνει κανείς κάποιος, γιατί είναι ήδη κάποιος! Έχει μια δική του προσωπικότητα και αξία.
Η Αγγλία, ΗΒ whatever ας μην συμμετέχει στο διαγωνισμό αν είναι να στέλνει παντελώς ευτελή ακούσματα που περισσότερο δείχνει την ίδια απαξίωση που εισπράττει από τις άλλες χώρες. Εδώ που τα λέμε και εμείς θα ήθελα πολύ να αποσυρθούμε για να μην σπαταλάμε λεφτά όταν δεν έχουμε λύσει τα σοβαρά θέματα (εργασιακό, υποδομές κλπ). Πολύ καλώς έπραξαν χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία (ακόμα και αν έγινε για άλλο σκοπό).
Η Σουηδία είναι η χώρα που προσπαθεί πάντα και ασχολείται μισό χρόνο ήδη για τη Eurovision και απλά φέτος με/μας απογοήτευσε αρκετά παραδόξως. Αυτοί και αν μετρούν νίκες. Η Δανία ξεχωρίζει αρκετά στην καρδιά μου σαν χώρα και δεν θα μπορούσα να είμαι αντικειμενική αλλά μου αρέσει που εξακολουθεί να κινείται σε ποπ ρυθμούς.
Η Γαλλία όμως και αν αδικήθηκε (που φυσικά στέλνοντας ένα παρόμοιο τραγούδι με το περσινό νικητήριο δεν θα μπορούσε να είναι στην κορυφή). Τέλος, η Φιλανδία έχει καλές μπάντες και συγκροτήματα που αν και φυσικά δεν έχουν κανένα λόγο να πάνε στο διαγωνισμό νομίζω μόνο με τους Νightwish Over The Hills And Far Away ίσως θα είχαν και μια δεύτερη ελπίδα να το πάρουν. Να μην ξεχάσω πόσο με φόβισαν τα φρικιά που έστειλαν το 2006, αυτό κι αν ήταν έκπληξη που νίκησε. Οπότε μεγάλη συζήτηση τι θέλει πλέον αυτό το πανηγύρι... Πάντως χαίρομαι που από Anglovision έχουμε επανέλθει στην εποχή που ακούμε όλες τις γλώσσες που ομιλούνται στη Γηραιά Ήπειρο.
