The ancient Roman religion of Fame

efi

¥
'The Christian Church insisted that vengeance was God's business not man's. The ancient Roman religion of Fame prized family honour above all things. A man's reputation was all that lived after him;'

Τι μου διαφεύγει;

(Καλημέρα είπαμε;-)
 
In Roman mythology, Fama ("rumor") was described as having multiple tongues, eyes, ears and feathers by Virgil and other authors. She is also described as living in a home with 1000 windows so she could hear all being said in the world. Virgil wrote that she "had her feet on the ground, and her head in the clouds, making the small seem great and the great seem greater."
http://www.economicexpert.com/a/Pheme.htm

laus, gloria, fama, divulgamen, celebritas are other words for fame
http://www.tranexp.com:2000/InterTran?url=http://&type=text&text=fame&from=eng&to=ltt

http://askville.amazon.com/latin-expression-fame/AnswerViewer.do?requestId=14986990

 

efi

¥
Αυτό που με σκάει είναι 'η θρησκεία της Φήμης'. Αν μιλάει για τη 'θεότητα', πάω πάσο!
 
Ίσως γιατί όταν ακούμε θρησκεία, το μυαλό μας πηγαίνει στις μονοθεϊστικές θρησκείες και κυρίως στον Χριστιανισμό, οπότε να μιλήσεις για τη θρησκεία της Φήμης ή της Φάμα, ακούγεται κάπως. Θεότητα, καλύτερα, θέλει και κάποια ευελιξία και ελευθερία στην απόδοση.

Για την αρχαία Ρωμαϊκή θεότητα Φήμη (Fama), η τιμή της οικογενείας...
 
Μια λύση είναι αυτή που προτείνει η Ambrose, αλλιώς ίσως να μπορούσε να αποδοθεί και ως "λατρεία της (θεάς) Φήμης"
 

Palavra

Mod Almighty
Staff member
Θα μπορούσες να πεις «λατρεία» της θεάς τάδε για να αποφύγεις τη θρησκεία αν και ομολογουμένως τη συγκεκριμένη δεν την έχω ξανακούσει και δεν ξέρω τι ακριβώς αντιπροσώπευε.
Έδιτ: πιάστε κόκκινο, η αποπάνω :)
 
Φήμη (μυθολογία)
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία, αλλά και κατά τους ιστορικούς χρόνους, η Φήμη ήταν η προσωποποίηση της μετάδοσης του λόγου, των παραδόσεων, των εξιστορήσεων κ.λπ.. Τη θεωρούσαν δευτερεύουσα θεά της αναγγελίας των νικών, κυρίως των αθλητικών αγώνων. Για το λόγο αυτό οι αρχαίοι ποιητές την αποκαλούσαν «πτερόεσσα», «πολύλαλο», «τέκνο χρυσής ελπίδας», κ.λπ.. Η ονομασία αυτή προέρχεται από την έννοια της λέξεως φήμη που απαντάται και στην Οδύσσεια (β 35, υ 100, 105), δηλαδή με την έννοια του λόγου που προαναγγέλλει κάτι το καλό, το αγαθό, και όχι κάτι το άσχημο.

Βωμός της θεάς Φήμης υπήρχε στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, κοντά στο βωμό της Αιδούς. Επίσης λατρευόταν και στην Κέρκυρα, όπως διαπιστώνεται από επιγραφή νομισμάτων που έφεραν τη λέξη Φάμα.

* Σημειώνεται πως «Φήμιο» αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες τον Δία και «Φημία» τη θεά Αθηνά.

http://el.wikipedia.org/wiki/Φήμη_(μυθολογία)

Και το αντίστοιχο αγγλικό λήμμα:

In Greek mythology, Pheme (pronounced /ˈfeɪmeɪ/ FAY-may; Greek: Φήμη, Roman equivalent: Fama) was the personification of fame and renown, her favour being notablity, her wrath being scandalous rumors. She was a daughter either of Gaia or of Hope, was described as "she who initiates and furthers communication" and had an altar at Athens. A tremendous gossip, Pheme was said to have pried into the affairs of mortals and gods, then repeated what she learned, starting off at first with just a dull whisper, but repeating it louder each time, until everyone knew. In art, she was usually depicted with wings and a trumpet.

http://en.wikipedia.org/wiki/Pheme
 

Zazula

Administrator
Staff member
Πάντως ο Ησίοδος την περιέγραψε ως κακοποιό δαίμονα. Δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλήσουμε κυριολεκτικά για λατρεία ή μάλλον για σεβασμό / φόβο προς το πρόσωπό της.
 

efi

¥
Ευχαριστώ πολύ, παιδιά. Με ξελαμπικάρατε εντελώς. Θα χρησιμοποιήσω την πρόταση του Αμβρόσιου επειδή το κείμενο μιλάει για την εκδίκηση και όχι για λατρευτικές συνήθειες.
Καλή μέρα σε όλους.
 

nickel

Administrator
Staff member
Έκανα μια στατιστική (σε αγγλικές σελίδες) για το πολύ πιο συνηθισμένο money (όπου είναι πολλά τα διεθνή "religion of money"):

religion of money site:uk (14 hits)
worship of money site:uk (739 hits)

Και στα ελληνικά μπορεί να πούμε «η θρησκεία του χρήματος», αλλά πολύ πιο συνηθισμένο είναι το «λατρεία του χρήματος». Γιατί όχι, αφού το θεοποιούμε, και «λατρεία του Χρήματος».

Οι Ρωμαίοι «λάτρευαν» τη φήμη πολύ περισσότερο από τη Fama. Αυτό το «prized family honour above all things» δεν είναι κάτι που επέβαλλε η λατρεία της θεάς, αλλά το ρωμαϊκό έθος. Υποψιάζομαι δηλαδή ότι ο συγγραφέας περισσότερο «θεοποιεί» τη φήμη και λιγότερο αναφέρεται στη θεά. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα είχα πρόβλημα να γράψω για «λατρεία της Φήμης» — και ό,τι καταλάβει ο αναγνώστης.
 

efi

¥
Όντως, αυτό διαφαίνεται από το κείμενο. Ευχαριστώ, Mr Nickel.
 
Μα, αν δεν απατώμαι το κείμενο μιλάει για την τιμή και το όνομα της οικογενείας. Εκτός κι αν στην αρχαία Ρώμη αυτό ήταν συνώνυμο με τον Πυρετό της Δόξας. Όχι;
 

nickel

Administrator
Staff member
Αν καταλαβαίνω καλά, φοβάσαι ότι, αν γίνει στα ελληνικά «η λατρεία της Φήμης» ή «η θρησκεία της Φήμης», θα πιστέψουν οι αναγνώστες, παρά τα συμφραζόμενα, ότι αναφέρεται στο κυνήγι της δόξας και όχι στη φήμη = καλό όνομα (π.χ. φήμη και πελατεία);
 

efi

¥
Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση τέτοιας παρερμηνείας από το κείμενο. Έτσι κι αλλιώς, όμως, η πληροφορία δίνεται εντελώς παρενθετικά και δε χρειάζεται να χάσουμε και τον ύπνο μας.
Σημασία έχει ότι ξεκόλλησα από τη θρησκεία. Τώρα, αν είναι θεότητα, λατρεία ή πίστη (που μου ήρθε λίγο αργότερα) θα το αποφασίσω στο 'χτένισμα' με πιο καθαρό μυαλό.
Είστε θησαυροί.
 
Top