afterlife

Καλησπέρα σε όλους,

Θα χρησιμοποιούσατε τον νεολογισμό "μεταζωή" σε αυτά τα συμφραζόμενα; Πώς σας φαίνεται;

Performed in theatres and dining rooms, penned on papyri, illustrated on artefacts, cited and variously echoed by Greek and Roman authors alike, Greek comedy – and especially New Comedy – enjoyed a blissful, longlasting afterlife in antiquity.

Μόνο ένα αποτέλεσμα τέτοιας χρήσης του βλέπω, αυτό: "Πολιτικές της Αναγνώρισης: η μεταζωή της ελληνικής Αντίστασης στο Δίκαιο, την Ιστορία και τη Μνήμη (1945-2000)". (google)

Μήπως έχετε καμιά άλλη ιδέα;
 

daeman

Moderator
Staff member
Μια χαρά μού φαίνεται η μεταζωή και τη βρίσκω σε κείμενα με αυτή τη σημασία, π.χ.:

«Να μην πνιγούμε όμως στη σοβαρότητα του μηνύματος: η κάθε δημιουργία ξετυλίγεται με τη δική της ζωή στη συνείδηση του κοινού. Η πρόκληση για τον κάθε δημιουργό είναι λοιπόν η μετεξέλιξη του έργου, η μεταζωή του.»
https://www.theatromania.gr/afieroma-ston-bernarnt-so/

«η αλήθεια ενός έργου αναδύεται στην κριτική μεταζωή του και είναι το παρόν […] “που πολώνει το γεγονός σε μία προ- και μετά-ιστορία”» οπότε «το “αληθινό περιεχόμενο”[...] πρόκειται να αντηχήσει καθώς εισάγει ένα “δυναμικό πεδίο” με το παρόν και πιθανότατα το μέλλον, ένα δυναμικό πεδίο στο οποίο αυτή η πόλωση γίνεται “συνεχώς καινούργια, ποτέ με τον ίδιο τρόπο”»
Moran B. and Salzani C., “Introduction : On the Actuality of ‘Critique of Violence’”, ό.π., σελ. 2 (η μετάφραση του αποσπάσματος είναι δική μου)

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/file/lib/default/data/2882681/theFile

Και από τον Παναγή Λεκατσά, στην Επιθεώρηση Τέχνης, αρ. 91, Ιούλιος 1962, σελ. 53:
«Μυητικές λατρείες των πνευμάτων ανάμεσα στους Μπαντού ορισμένων περιοχών σιγουρεύουνε των μετόχων τους μιάν ευτυχισμένη μεταζωή σε παραδείσιο τόπο.»
http://politis.eu.org/images/pdf01/1962_091.pdf


Εναλλακτικά, δεύτερη ζωή.
 
Last edited:
Top