Το νήμα του κινηματογράφου
- Thread starter nickel
- Start date
LinguaClash
Active member
"Υιοθετώντας τη γλώσσα των Ελλήνων, υιοθέτησα ασυνείδητα και τη σκέψη τους"
(για τη δύναμη της γλώσσας, που λέγαμε...)
(για τη δύναμη της γλώσσας, που λέγαμε...)
Last edited:
m_a_a_
Well-known member
Μόλις έπεσα πάνω σ' αυτό το short και μ' άρεσε: ο Σκορσέζε απαριθμεί (ιεραρχικά) τρεις διαφορετικούς τύπους καλών ταινιών…
Καλοστρατιά στον Τέρενς Σταμπ.
"I read this in a magazine when John Lennon died:
'Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so;
For those whom thou think'st thou dost overthrow
Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.'"
The Hit, Stephen Frears, 1984
'From rest and sleep, which but thy pictures be,
Much pleasure; then from thee much more must flow,
And soonest our best men with thee do go,
Rest of their bones, and soul's delivery.
Thou art slave to fate, chance, kings, and desperate men,
And dost with poison, war, and sickness dwell,
And poppy or charms can make us sleep as well
And better than thy stroke; why swell'st thou then?
One short sleep past, we wake eternally
And death shall be no more; Death, thou shalt die.'
'Death, be not proud', John Donne
https://www.lexilogia.gr/threads/Τζον-Λένον-Πέρασαν-τριάντα-χρόνια.7592/post-263460
"I read this in a magazine when John Lennon died:
'Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so;
For those whom thou think'st thou dost overthrow
Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.'"
The Hit, Stephen Frears, 1984
'From rest and sleep, which but thy pictures be,
Much pleasure; then from thee much more must flow,
And soonest our best men with thee do go,
Rest of their bones, and soul's delivery.
Thou art slave to fate, chance, kings, and desperate men,
And dost with poison, war, and sickness dwell,
And poppy or charms can make us sleep as well
And better than thy stroke; why swell'st thou then?
One short sleep past, we wake eternally
And death shall be no more; Death, thou shalt die.'
'Death, be not proud', John Donne
https://www.lexilogia.gr/threads/Τζον-Λένον-Πέρασαν-τριάντα-χρόνια.7592/post-263460
m_a_a_
Well-known member
R.I.P. Mr Robert Duvall [5/1/1931–15/2/2026]
Ο εμβληματικός «κονσιλιέρι» του Ντον Κορλεόνε που με τη low-key ερμηνεία σαν να αρμολόγησε το ψηφιδωτό των δύο πρώτων Νονών (1972 & 1974), ο αξέχαστος αντισυνταγματάρχης Κίλγκορ που «έσταξε» τη θρυλική πλέον ατάκα "I love the smell of napalm in the morning", μας άφησε πριν από τέσσερις μέρες, στα 95 του.
Το κινηματοφραφικό του ντεμπούτο, αν δεν γελιέμαι, το έκανε το 1962 στο To Kill a Mockingbird, ενώ το 1984 κέρδισε και όσκαρ για την ερμηνεία του ως Mac Sledge στο Tender Mercies.
Πιο πρόσφατα, τον απολαύσαμε και στα Open Range (2003) και The Judge (2014), ενώ προσωπικά τον χάρηκα πολύ και στο κάπως λοξό Jayne Mansfield's Car (2012), όπου μαζί με τον John Hurt μοιράζονται ως συμπέθεροι μια απίθανη σκηνή, η οποία περιλαμβάνει βόλτα στο δάσος, οπλοφορία και… ψευδαισθήσεις
Η φιλμογραφία του, μ' ενημερώνει ο Γούγλης, απαριθμεί τουλάχιστον 80 ταινίες.
Ορίστε κι ένα αφιέρωμα διά χειρός Colbert, ο οποίος κάνει –και μπράβο του– και ειδική μνεία στο Network (1976):
Ο εμβληματικός «κονσιλιέρι» του Ντον Κορλεόνε που με τη low-key ερμηνεία σαν να αρμολόγησε το ψηφιδωτό των δύο πρώτων Νονών (1972 & 1974), ο αξέχαστος αντισυνταγματάρχης Κίλγκορ που «έσταξε» τη θρυλική πλέον ατάκα "I love the smell of napalm in the morning", μας άφησε πριν από τέσσερις μέρες, στα 95 του.
Το κινηματοφραφικό του ντεμπούτο, αν δεν γελιέμαι, το έκανε το 1962 στο To Kill a Mockingbird, ενώ το 1984 κέρδισε και όσκαρ για την ερμηνεία του ως Mac Sledge στο Tender Mercies.
Πιο πρόσφατα, τον απολαύσαμε και στα Open Range (2003) και The Judge (2014), ενώ προσωπικά τον χάρηκα πολύ και στο κάπως λοξό Jayne Mansfield's Car (2012), όπου μαζί με τον John Hurt μοιράζονται ως συμπέθεροι μια απίθανη σκηνή, η οποία περιλαμβάνει βόλτα στο δάσος, οπλοφορία και… ψευδαισθήσεις
Η φιλμογραφία του, μ' ενημερώνει ο Γούγλης, απαριθμεί τουλάχιστον 80 ταινίες.
Ορίστε κι ένα αφιέρωμα διά χειρός Colbert, ο οποίος κάνει –και μπράβο του– και ειδική μνεία στο Network (1976):