Το νήμα της ποίησης

Earion

Moderator
Staff member
Στη γλώσσα των κατοίκων της Γης του Πυρός, περιοχής που ανήκει στη Χιλή, υπάρχει μια λέξη που περιγράφει μονολεκτικά την κατάσταση κατά την οποία δύο πρόσωπα βρίσκονται αντιμέτωπα, κατέχονται από την ίδια επιθυμία, μαντεύουν και τα δυο τι πρόκειται να συμβεί, κι όμως κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα, γιατί περιμένει από τον άλλο να το κάνει.

mamihlapinatapai

“that shared look of longing where both parties know the score yet neither is willing to make the first move”
Τη διάβασα αρκετά χρόνια πριν στο σημείωμα που ανάρτησα εδώ και δεν έχει πάψει να ασκεί επάνω μου μια γλυκιά εξωτική μαγεία. Πόσες φορές δεν θα τη χρειαζόμασταν στη ζωή μας αυτή τη λέξη!

Επιχειρηματίες σε τραπέζι σκληρών διαπραγματεύσεων· ερωτευμένοι, ή άνθρωποι που πρόκειται να ερωτευθούν, τη στιγμή αμέσως προτού πέσουν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου· συνωμότες που δεν γνωρίζουν ότι είναι κάτοχοι του ίδιου μυστικού…

Με αφορμή τη συζήτηση για τον Καβάφη, θυμήθηκα ένα ποίημά του που ανήκει στα «ατελή», και είναι ν' απορεί κανείς τι είδους ατέλεια ενοχλούσε στον ποιητή και το κράτησε έξω από τον κανόνα.
Ο επίσκοπος Πηγάσιος
Εισήλθαν στον περικαλλή ναό της Αθηνάς
ο Χριστιανός επίσκοπος Πηγάσιος
ο Χριστιανός ηγεμονίσκος Ιουλιανός.
Εκύτταζαν με πόθον και στοργή τ’ αγάλματα
όμως συνομιλούσανε διστακτικώς.
με υπαινιγμούς, με λόγια διφορούμενα,
με φράσεις πλήρεις προφυλάξεως,
γιατί δεν ήσαν βέβαιοι ο ένας για τον άλλον
και συνεπώς φοβούνταν να μη εκτεθούν,
ο ψεύτης Χριστιανός επίσκοπος Πηγάσιος
ο ψεύτης Χριστιανός ηγεμονίσκος Ιουλιανός.
Μάιος 1920

The Bishop Pegasius
They entered the exquisite temple of Athena:
the Christian bishop Pegasius
the Christian princeling Julian.
They looked with longing and affection at the statues—
still, they spoke to one another haltingly,
with innuendos, with double-meaning words,
with phrases full of cautiousness,
since neither could be certain of the other
and they were constantly afraid they’d be exposed,
the false Christian bishop Pegasius
the false Christian princeling Julian.
Μετάφραση Daniel Mendelsohn (C.P. Cavafy, The Unfinished Poems, New York: Knopf, 2009).​

Δεν νομίζετε ότι μια τέτοια κατάσταση περιγράφει ο ποιητής; Μοιάζει σαν να του έλειπε αυτή ακριβώς η λέξη…
 

daeman

Administrator
Staff member
...
"Limbo" by Edward Kamau Brathwaite


And limbo stick is the silence in front of me
limbo

limbo
limbo like me
limbo
limbo like me

long dark night is the silence in front of me
limbo
limbo like me

stick hit sound
and the ship like it ready

stick hit sound
and the dark still steady

limbo
limbo like me

long dark deck and the water surrounding me
long dark deck and the silence is over me

limbo
limbo like me

stick is the whip
and the dark deck is slavery

stick is the whip
and the dark deck is slavery

limbo
limbo like me

drum stick knock
and the darkness is over me

knees spread wide
and the water is hiding

limbo
limbo like me

knees spread wide
and the dark ground is under me

down
down
down
and the drummer is calling me

limbo
limbo like me

sun coming up
and the drummers are praising me

out of the dark
and the dumb god are raising me

up
up
up

and the music is saving me

hot
slow
step

on the burning ground.

(http://isychia.wordpress.com/2011/06/24/lim·bo-limbo/
http://uk.answers.yahoo.com/question/index?qid=20101214092439AAhpCVX)
 

daeman

Administrator
Staff member
...
The breezes taste
Of apple peel.
The air is full
Of smells to feel-
Ripe fruit, old footballs,
Burning brush,
New books, erasers,
Chalk, and such.
The bee, his hive,
Well-honeyed hum,
And Mother cuts
Chrysanthemums.
Like plates washed clean
With suds, the days
Are polished with
A morning haze.


- September - John Updike
 

daeman

Administrator
Staff member
...
THE NIGHT has a thousand eyes,
And the day but one;
Yet the light of the bright world dies
With the dying sun.

The mind has a thousand eyes,
And the heart but one;
Yet the light of a whole life dies
When love is done.


The Night Has a Thousand Eyes - Francis William Bourdillon
 

Earion

Moderator
Staff member
Crow's Theology

Crow realized God loved him-
Otherwise, he would have dropped dead.
So that was proved.

Crow reclined, marvelling, on his heart-beat.
And he realized that God spoke Crow-
Just existing was His revelation.

But what Loved the stones and spoke stone?
They seemed to exist too.

And what spoke that strange silence
After his clamour of caws faded?

And what loved the shot-pellets
That dribbled from those strung-up mummifying crows?

What spoke the silence of lead?

Crow realized there were two Gods-
One of them much bigger than the other
Loving his enemies
And having all the weapons.

........................................Ted Hughes
 
ΕΝΘΕΜΑΤΑ
6 Νοεμβρίου 2011
ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΙΗΣΗ: Eυρωμονόδρομος

Σουαρέ αντιμνημονιακής ποίησης, με μεγάλη επιτυχία, οργάνωσαν την περασμένη Παρασκευή, στο φιλολογικό σαλόνι της Βαλτετσίου 50-52, το Τμήμα Πολιτισμού του RedNotebook, σε συνεργασία με τη Διαρκή Επιτροπή Γραμμάτων και Τεχνών των «Ενθεμάτων» (μπ). Συγχαίροντας τους διοργανωτές για την ευγενή αυτή πρωτοβουλία πολιτισμού, δημοσιεύουμε ένα από τα ποιήματα της βραδιάς, τον «Ευρωμονόδρομο» της Β. Δαπόντε-Ρεκτιφιέ, το οποίο και απήγγειλε αισθαντικά ο σ. Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος.

ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Ευρωμονόδρομος

της Βιργινίας Δαπόντε-Ρεκτιφιέ

Στο Σύνταγμα, στην Ξενοφώντος, σ’ ένα ισόγειο

μαζί σου έφτασα στου ερωτισμού το απόγειο

απομεσήμερο, πριν πέσουν οι κροτίδες

το φως τους είδαν οι τυφλές μου οι ελπίδες.

Μου είχες πει «Αύριο μην πας στη διαδήλωση»

όλα τα έβλεπες «λαϊκίστικη αγκύλωση»

έπινες φρέντο στο Νομισματοκοπείο

εγώ φραπέ στο Αναρχικό το Καφενείο.

Με ιντριγκάριζε ο καθεστωτισμός σου

δεν ήθελα όμως ξανά να γίνει το δικό σου

εν τέλει τα κατάφερες, κάμφθηκαν οι αντιστάσεις

και ήρθα σπίτι που ’θελες δήθε μου να διαβάσεις.

Και πριν στου Γκίντενς τις γραμμές αργά καταδυθείς

σου ήρθε τάχα ξαφνικά και είπες να γδυθείς

έμεινα μπρος σου άναυδος, δοκίμασα ένα σοκ

εγώ αφελής μαοϊκός, εσύ νεοπασόκ.

Διαβάζαμε τις Κυριακές «Δρόμο» και «Βήμα»

στην αγκαλιά σου εμπιστευόμουνα ως και τον Παύλο Τσίμα

κάθε που μου ’λεγες γλυκά «Ο Μπένι έχει σχέδιο»

εκεί γινόταν έξαφνα η κλίνη ναρκοπέδιο.

Να σου εξηγήσω ήθελες τη δυαδική εξουσία

την προϊούσα σύγκλιση Μετώπου-ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ήμουν στα μάτια σου, μικρό, κάτι σα Βελουχιώτης

κι ας έφτασα να κάνω ποστ μέχρι κι άρθρα της Σώτης.

Μαζί ήμασταν τέλεια, μα η αγάπη είναι ρευστή

στη γοητεία υπέκυψες ενός συνασπιστή

κι ενώ υποψιαζόμουνα «κάτι δεν πάει καλά»

πείστηκα όταν άρχισες και διάβαζες Μπαλτά.

Το χάσμα έγινε βαθύ το ιδεολογικό

και το κρεβάτι βαρετό-ακτίφ κομματικό

μια μέρα σου ’πιασα και ένα ες-εμ-ες

να κοροϊδεύεις που ’λεγα την τρόικα «Ες-Ες».

Εσύ με πήγες δεξιά κι εγώ στην Κουμουνδούρου

ό,τι ο Μάο δεν πέτυχε, το πέτυχε η Δούρου

κι έτσι μέσα στη λαίλαπα τη μνημονιακή

την «Εποχή» ανακάλυψες κι εγώ το ΣΚΑΪ τιβί.

Χωρίσαμε –και πώς αλλιώς;– μια νύχτα στο Σαλέρο

μα αν και το χάσμα απέραντο, ακόμα υποφέρω

τουλάχιστον απ’ όλα αυτά μας δένει ένα κοινό

ποτέ η Ελλάδα να μη βγει έξω απ’ το ευρώ.

Η δρ Βιργινία Δαπόντε-Ρεκτιφιέ είναι καθηγήτρια Ερωτικής Λογοτεχνίας, Παραψυχολογίας και Ψυχανάλυσης στο Πανεπιστήμιο της Νέας Ελβετίας. Είναι απόγονος του Καισαρίου Δαπόντε και συνεργάτρια του πόρταλ «Ρεντνοουτμπούκ» (www.rnbet.gr), όπου και διατηρεί τη μόνιμη τη στήλη «Η δρ. Βιργινία απαντά» (βλ. http://www.rednotebook.gr/details.php?id=3266 και http://www.rednotebook.gr/details.php?id=3340)
 
Κι ένα χρύσωμα στο χάπι από τον Ελύτη, του οποίου το έτος διανύουμε...

Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος

Οδυσσέας Ελύτης


Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος
να 'ν' ήμερος να 'ναι άκακος

λίγο φαΐ λίγο κρασί
Χριστούγεννα κι Ανάσταση

κι όπου φωλιάσει και σταθεί
κανείς να μην του φτάνει εκεί

Μα ήρθαν αλλιώς τα πράματα
τονε ξυπνάν χαράματα

τον παν τον φέρνουν πίσω μπρος
του τρώνε και το λίγο βιος

κι από το στόμα την μπουκιά
πάνω στην ώρα τη γλυκιά

του τηνε παίρνουνε κι αυτή
χαρά στους που 'ναι οι δυνατοί!

Χαρά στους που 'ναι οι Δυνατοί
γι' αυτούς δεν έχει χόρταση.
 
Πέντε Ποιήματα μεσ᾿ στο Σκοτάδι. Εικόνα

Νίκος Καρούζος


Γυρίζει μόνος
στα χείλη του παντάνασσα σιωπή
συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του.
Ωχρός
με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος
νερό τρεχάμενο στα ρείθρα, ωχρός
έλληνας.
Πάντα ο δρόμος μεσ᾿ στα μάτια του
κ᾿ η λάμψη απ᾿ τη φωτιά
που καταλύει
τη νύχτα.
Γυρίζει μόνος
στα χέρια του κλαδί απὸ ελιά
γεμάτος πόνο χάνεται στα δειλινά
αισθάνεται
πως όλα χάθηκαν.
Μην του μιλάτε είναι άνεργος
τα χέρια στις τσέπες του
σαν δυο χειροβομβίδες.
Μην του μιλάτε δε μιλούν στους καθρέφτες.
Άνθη της λεμονιάς
λουλούδια του ανέμου
στεφάνωσέ τον Άνοιξη
τον κλώθει ο θάνατος.
 

Earion

Moderator
Staff member
Έγραφε κάτι ωραία ο μπαγάσας!

Για όσους ενδιαφέρονται λίγο παραπάνω για την ποίηση του Τεντ Χιουζ (δηλαδή σε τέτοιο βαθμό που να θέλουν να διαβάσουν μια βιβλιοπαρουσίαση για ένα πολύ καλό, απ’ ό,τι φαίνεται, συλλογικό τόμο με μελέτες σχετικά με το έργο του και τις αναφορές και τις επιρροές του από στους αρχαίους κλασικούς), προσαρτώ εδώ το σχετικό κειμενάκι.

View attachment Ted Hughes and the Classics.pdf

Αν πάλι δεν σας ενδιαφέρει ο ποιητής αλλά σας κεντρίζει η λεξιθηρική περιέργεια, αναζητήστε σε ποια ακριβώς παράγραφο αυτού του κειμένου περιγράφεται ο Τ. Σ. Έλιοτ ως incantatory, antiphonal, και stichomythic!
 
Your Lifelong Prisoner
By Liu Xiaobo (περ. 1998)

To Xia
My dear,
I'll never give up the struggle for freedom from the oppressors'
jail, but I'll be your willing prisoner for life.

I'm your lifelong prisoner, my love
I want to live in your dark insides
surviving on the dregs in your blood

inspired by the flow of your estrogen

I hear your constant heartbeat
drop by drop, like melted snow from a mountain stream
if I were a stubborn, million-year rock
you'd bore right through me
drop by drop

day and night

Inside you
I grope in the dark
and use the wine you've drunk
to write poems looking for you
I plead like a deaf man begging for sound
Let the dance of love intoxicate your body

I always feel
your lungs rise and fall when you smoke
in an amazing rhythm
you exhale my toxins
I inhale fresh air to nourish my soul

I'm your lifelong prisoner, my love
like a baby loath to be born
clinging to your warm uterus
you provide all my oxygen
all my serenity

A baby prisoner
in the depths of your being
unafraid of alcohol and nicotine
the poisons of your loneliness
I need your poisons
need them too much

Maybe as your prisoner
I'll never see the light of day
but I believe
darkness is my destiny
inside you
all is well

The glitter of the outside world
scares me
exhausts me
I focus on
your darkness ­
simple and impenetrable
 
Για τον Hughes υπάρχει και αυτό για όποιον θέλει να διαβάσει για την τελευταία συλλογή της ζωής του.
 

Attachments

  • LitencycWorks5137.pdf
    37.5 KB · Views: 88

Earion

Moderator
Staff member
Premonition

I hang bright mirrors high on the walls,
You let dark clouds in through the doorway.

You bring a city beneath the clouds in through the doorway,
And the city in the mirrors is plastered with slogans.
You bring a village beneath the clouds in through the doorway,
And the village in the mirrors burns with torches.

Eagles in the mirrors, horses in the mirrors,
Soaked in a downpour, intimate with suffering,
My mirrors repel misery,
But you lead a lion out of the gunfire.

And then you lead the night out of thought,
And wind from dejection,
And you bring the wind in through the doorway,
Where it buffets the mirrors: the mirrors of my forebears,

Carrying the sighs of strangers,
And I can hear the immortality of their spirits in these sighs.
I bring the spirits in through the doorway,
And make up a low bed for them.

For you, I make up a heap of ricestraw.
I want to capture you in the mirrors,
To make you make up before you sleep,
To make you bring sleep in through the doorway.

No sleep, no sleeper.
Furniture, ink and tea bowls.
The mirrors reflect a last meal.
You bring dawnlight in through the doorway.


XI CHUAN
(Translated by John Cayley)
 

Oneiro13

New member
Εμένα οι φίλοι μου

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια, Πατήσια, Μεταξουργείο, Μετς
Κάνουν ό,τι λάχει
Πλασιέ τσελεμεντέδων κι εγκυκλοπαιδειών
Φτιάχνουν δρόμους κι ενώνουν ερήμους
Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
Επαγγελματίες επαναστάτες
Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν
Αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
(x2)

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
Στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια, Βικτώρια, Κουκάκι, Γκύζη
Που πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια
Τις ενοχές σας
Αποφάσεις συνεδρίων, δανεικά κοστούμια, σημάδια από κάφτες
περίεργες ημικρανίες, απειλητικές σιωπές
Κολπίτιδες...
Ερωτεύονται ομοφυλόφιλους...
Τριχομονάδες...
Καθυστέρηση...
Το τηλέφωνο...
Σπασμένα γυαλιά...
Το ασθενοφόρο...
Κανείς...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Κάνουν ό,τι λάχει
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
Γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή
Οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα
Γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
Γράφουν σε συνθηματική γλώσσα
Γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Και σύρματα
Στο λαιμό σας
Στα χέρια σας
Οι φίλοι μου...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Kατερίνα Γώγου
 

Earion

Moderator
Staff member
What can you say about speech?

Except That It Robs You of Who You Are

Except that it robs you of who you are,
What can you say about speech?
Inconceivable to live without
And impossible to live with,
Speech diminishes you.

Speak with a wise man, there’ll be
Much to learn; speak with a fool,
All you get is prattle.

Strike a half-empty pot, and it’ll make
A loud sound; strike one that is full.
Says Kabir, and hear the silence.

Kabir (c. 1440-1518), translated from the Hindi by Arvind Krishna Mehrotra
The New York Review of Books, April 7, 2011
 
Πριν τους αλλάξει ο Xρόνος

Λυπήθηκαν μεγάλως στον αποχωρισμό των.
Δεν τόθελαν αυτοί· ήταν η περιστάσεις.
Βιοτικές ανάγκες εκάμνανε τον ένα
να φύγει μακρυά — Νέα Υόρκη ή Καναδά.
Η αγάπη των βεβαίως δεν ήταν ίδια ως πριν·
είχεν ελαττωθεί η έλξις βαθμηδόν,
είχεν ελαττωθεί η έλξις της πολύ.
Όμως να χωρισθούν, δεν τόθελαν αυτοί.
Ήταν η περιστάσεις.— Ή μήπως καλλιτέχνις
εφάνηκεν η Τύχη χωρίζοντάς τους τώρα
πριν σβύσει το αίσθημά των, πριν τους αλλάξει ο Χρόνος·
ο ένας για τον άλλον θα είναι ως να μένει πάντα
των είκοσι τεσσάρων ετών τ’ ωραίο παιδί.


Κωνσταντίνος Καβάφης
 

daeman

Administrator
Staff member
...

TO WHOM IT MAY CONCERN (TELL ME LIES ABOUT VIETNAM) by Adrian Mitchell
International Poetry Incarnation, June 11, 1965, Royal Albert Hall

I was run over by the truth one day.
Ever since the accident I’ve walked this way
So stick my legs in plaster
Tell me lies about Vietnam.

Heard the alarm clock screaming with pain,
Couldn’t find myself so I went back to sleep again
So fill my ears with silver
Stick my legs in plaster
Tell me lies about Vietnam.

Every time I shut my eyes all I see is flames.
Made a marble phone book and I carved all the names
So coat my eyes with butter
Fill my ears with silver
Stick my legs in plaster
Tell me lies about Vietnam.

I smell something burning, hope it’s just my brains.
They’re only dropping peppermints and daisy-chains
So stuff my nose with garlic
Coat my eyes with butter
Fill my ears with silver
Stick my legs in plaster
Tell me lies about Vietnam.

Where were you at the time of the crime?
Down by the Cenotaph drinking slime
So chain my tongue with whisky
Stuff my nose with garlic
Coat my eyes with butter
Fill my ears with silver
Stick my legs in plaster
Tell me lies about Vietnam.

You put your bombers in, you put your conscience out,
You take the human being and you twist it all about
So scrub my skin with women
Chain my tongue with whisky
Stuff my nose with garlic
Coat my eyes with butter
Fill my ears with silver
Stick my legs in plaster
Tell me lies, tell me lies about Afghanistan.
Tell me lies about Israel.
Tell me lies about Congo.
Tell me, tell me lies Mr Bush.
Tell me lies Mr B-B-Blair, Brown, Blair-Brown.
Tell me lies about Vietnam.

http://uk.poetryinternational.org/piw_cms/cms/cms_module/index.php?obj_id=13605
 
Charles Bukowsky

Born like this
Into this
As the chalk faces smile
As Mrs. Death laughs
As the elevators break
As political landscapes dissolve
As the supermarket bag boy holds a college degree
As the oily fish spit out their oily prey
As the sun is masked
We are
Born like this
Into this
Into these carefully mad wars
Into the sight of broken factory windows of emptiness
Into bars where people no longer speak to each other
Into fist fights that end as shootings and knifings
Born into this
Into hospitals which are so expensive that it's cheaper to die
Into lawyers who charge so much it's cheaper to plead guilty
Into a country where the jails are full and the madhouses closed
Into a place where the masses elevate fools into rich heroes
Born into this
Walking and living through this
Dying because of this
Muted because of this
Castrated
Debauched
Disinherited
Because of this
Fooled by this
Used by this
Pissed on by this
Made crazy and sick by this
Made violent
Made inhuman
By this
The heart is blackened
The fingers reach for the throat
The gun
The knife
The bomb
The fingers reach toward an unresponsive god
The fingers reach for the bottle
The pill
The powder
We are born into this sorrowful deadliness
We are born into a government 60 years in debt
That soon will be unable to even pay the interest on that debt
And the banks will burn
Money will be useless
There will be open and unpunished murder in the streets
It will be guns and roving mobs
Land will be useless
Food will become a diminishing return
Nuclear power will be taken over by the many
Explosions will continually shake the earth
Radiated robot men will stalk each other
The rich and the chosen will watch from space platforms
Dante's Inferno will be made to look like a children's playground
The sun will not be seen and it will always be night
Trees will die
All vegetation will die
Radiated men will eat the flesh of radiated men
The sea will be poisoned
The lakes and rivers will vanish
Rain will be the new gold
The rotting bodies of men and animals will stink in the dark wind
The last few survivors will be overtaken by new and hideous diseases
And the space platforms will be destroyed by attrition
The petering out of supplies
The natural effect of general decay
And there will be the most beautiful silence ever heard
Born out of that.
The sun still hidden there
Awaiting the next chapter
 

nickel

Administrator
Staff member
Νομίζω ότι το Εμείς τα Δεινοσαύρια (Dinosauria, We) αξίζει μια καλύτερη μετάφραση από εκείνη που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.
 
Top