Πασχαλινά

Όμως λέμε "Καλή Ανάσταση" πριν την Ανάσταση, όχι και μετά. Ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα, έχει εκλείψει πλέον ο λόγος να ευχηθούμε Καλή Ανάσταση, νομίζω. Από τις 12 τη νύχτα που γίνεται η Ανάσταση κα μετά, λέμε Χριστός Ανέστη πλέον.
Έτσι ακριβώς.

Θυμάμαι όμως παλιότερα (πόσο παλιότερα; πριν 30 χρόνια σίγουρα, και πριν 20 μάλλον) ότι όλοι απαντούσαμε "αληθώς ανέστη" ή "αληθώς ο Κύριος" ή σκέτο "αληθώς". Από μια στιγμή και μετά (πότε ακριβώς; δεν ξέρω, ίσως πριν 10 ή 15 χρόνια) οι διάφορες εκδοχές του "αληθώς" άρχισαν να ακούγονται όλο και λιγότερο. Ο κόσμος εξακολουθούσε να λέει "Χριστός ανέστη" αλλά δεν απαντούσε πλέον "αληθώς". Απαντούσαν ξανά "Χριστός ανέστη" ή ακόμη και "χρόνια πολλά" (που δεν έχει ειρμό με το Χριστός ανέστη, αλλά είναι μια πασπαρτού ευχή). Αυτή η τάση με τα χρόνια αυξήθηκε, πλέον το "αληθώς" δεν το ακούω καθόλου, και φέτος για πρώτη φορά άκουσα το "Χριστός ανέστη" να λέγεται με τη μορφή που περιέγραψα, ως να ήταν ευχή.

Νομίζω ότι ισχύει εν μέρει αυτό που είπε η SBE, λέμε απλώς όλες τις εποχιακές φράσεις κλισέ χωρίς να σκεφτόμαστε τι σημαίνουν, και πλέον τις εκφέρουμε και τις εκλαμβάνουμε ως ευχές, είτε είναι όντως ευχές είτε όχι. Αυτό όμως, ενώ εξηγεί το γιατί λέμε μηχανικά το "Χριστός ανέστη", δεν εξηγεί την σταδιακή εξαφάνιση της κλισέ απάντησης "αληθώς".

Η δικιά μου απάντηση, σε όσους με παίρνει, βέβαια, είναι: "Σίγουρα;" Κοντοστέκονται λίγο, αλλά γελάνε σχεδόν πάντα. :)
Χε χε, εγώ όπου με παίρνει απαντώ "και του χρόνου" ή "και στα δικά σας" (και στο "καλή ανάσταση" απαντώ "δεν πέθανα ακόμη"). Στους υπόλοιπους λέω απλώς "χρόνια πολλά".

Να χαίρεσαι το πιτσιρίκι σου και μη στενοχωριέσαι βρε, ένα ποτάκι κι ένα τσιγαράκι δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!
 

SBE

¥
Με το τελευτάιο συμφωνώ. Η γιαγιά μου έφτιαχνε λικέρ βίσινο και φυσικά το δοκίμαζα κι εγώ. Κι όποτε ήθελε να πιεί ένα ποτηράκι μου έβαζε κι εμένα. Όχι μόνο δεν με έβλαψε αλλά εγινα και ψηλότερη απ'ολες τις γυναίκες της οικογένειας.
Οι Άγγλοι που βγάζουν τα παιδιά βόλτα στο κρύο, αν ακούσουν ότι δίνεις λικέρ σε ανήλικο θα σε κλείσουν φυλακή και θα φωνάζουν ότι προωθείται ο αλκοολισμός στις μικρές ηλικίες.
 

Alexandra

Super Moderator
Staff member
Οι Άγγλοι που βγάζουν τα παιδιά βόλτα στο κρύο, αν ακούσουν ότι δίνεις λικέρ σε ανήλικο θα σε κλείσουν φυλακή και θα φωνάζουν ότι προωθείται ο αλκοολισμός στις μικρές ηλικίες.
Ενώ στις μεγάλες ηλικίες τον έχουν αντιμετωπίσει αποτελεσματικά! Χαχαχα...
 

Alfie

New member
Άραγε εσείς δεν έχετε ακούσει ποτέ την "απάντηση" στη δήλωση Χριστός Ανέστη

Μαγκιά έεε!;
 
Φυσικά. Το "μαγκιά του" ήταν συνηθισμένη εξυπναδίστικη απάντηση ήδη όταν πήγαινα δημοτικό (πριν 40 χρόνια δηλαδή).

Κυκλοφορούν και πολλές άλλες απαντήσεις με παρόμοιο σκεπτικό (όπως "και η Χιονάτη, αλλά δεν το κάνουμε θέμα"), οι οποίες γραμματικά και συντακτικά στέκουν πολύ καλύτερα από το "ευχαριστώ". Σίγουρα μπορείς να βρεις πολλές στο ίντερνετ. :p
 

daeman

Moderator
Staff member
...
πασχάζω: (παρωχ.) α. γιορτάζω το Πάσχα. β. τρώω αρτυμένα φαγητά, όπως είναι τα πασχαλινά.

[λόγ. < μσν. πασχάζω (στη σημ. α) < Πάσχ(α) -άζω]


Λοιπόν, θα πασχάσετε φέτος; Ή θα πάσχετε μόνο;
 

nickel

Administrator
Staff member
Καλή Ανάσταση και ακόμα καλύτερες Αναλήψεις!
 

nickel

Administrator
Staff member
Η δύναμη του κόμματος!



AlithosAnesti.jpg
 

daeman

Moderator
Staff member


Κωστής Φραγκούλης (Ανταίος), «Τα Δίφορα» (βιβλίο δεύτερο)

Κι από χρόνου άνοιξη!


βδιάζω > ευδιάζω = γαληνεύω (για τον καιρό: καλοσυνεύω)
ασφεντρουλιάζω = βλασταίνω
σκλόπα = γκιόνης (σκωψ ο κοινός, Otus scops)
αγιορανός = γερανός (Grus grus)
σελί = διάσελο (σελί < σελίον < σέλα)
αρμάκι = ξερολιθιά, τρόχαλος
 

daeman

Moderator
Staff member
Ανάθεμα την πρώτ' αρχή,
που μ' είπαν να πιστέψω,
πως δεν μου σώζετ' η ψυχή,
σαν δεν καλογερέψω!

Απ' την ζωής την Πασχαλιά
μ' έκαμαν να ξεπέσω·
ν' αφήσω μακριά μαλλιά
και ράσο να φορέσω.

Να ζω με το ξερό ψωμί,
με το νερό μονάχα·
για να παιδέψω το κορμί,
και για ν' αγιάσω τάχα!…

Καλόγεροι, σας προσκυνώ,
και σας φιλώ τα χέρια.
Και σας πετώ τον ουρανό
και τα χρυσά τ' αστέρια.

Πετώ τον σκούφο στο κελί,
το ράσο στο ντουλάπι·
τον νου μου – μόνο στο φιλί
και μόνο στην αγάπη.

Θωρώ πουλάκια στην αυλή,
που παίζουν ταίρι ταίρι,
και λέγω: νάμουνα πουλί!
Να ήμουν περιστέρι!

Θωρώ κοπέλες που περνούν
να παν στο περιβόλι
κι αυτού που κοντοπροσκυνούν–
με παίρνουν οι Διαβόλοι!…


«Μεταμέλεια», Γεώργιος Βιζυηνός

93575931_10220233369037720_3896572769642479616_n.jpg
 

daeman

Moderator
Staff member
Μεγάλη Πέμπτη

Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τʼ ουρανού
κρέμεται σήμερα σε ξύλο
ίλεως Κύριε γενού!
Και στʼ ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε: «παιδί μου»!

Με του Απριλιού τʼ αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή.
Κι όλα τʽ αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.

Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
αυτός που κάρφωσε τʼ αστέρια
στην άγια σκέπη τʼ ουρανού.
Κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι.


~ Νίκος Γκάτσος


Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης, ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Δωδεκάορτο (2007)
 

daeman

Moderator
Staff member
Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Ω φως των οφθαλμών μου, γλυκύτατόν μου τέκνον, πώς τάφω νυν καλύπτη;

CoVid - Entombment.jpg
 
Top