Κατευόδιο στους εργάτες του λόγου

cougr

¥
Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ο εμβληματικός και βραβευμένος Ελληνας συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός.
 

nickel

Administrator
Staff member
Παύλος Ναθαναήλ (1937-30/11/2023)

Αντιγράφω από τη σελίδα του Βύρωνα Καρύδη:
Ο Παύλος Ναθαναήλ γεννήθηκε το 1937 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου και έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνία από πολύ νέος. Δημοσίευσε κείμενα του σε περιοδικά από την ηλικία των δεκαεπτά ετών ενώ το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε στα δεκαοχτώ του. Αργότερα ήρθε στην Αθήνα όπου εργάσθηκε ως δημοσιογράφος και καθηγητής Αγγλικών. Παράλληλα σπούδασε αγγλική φιλολογία και νομικά. Τα δεύτερα τα εγκατέλειψε γιατί ανακάλυψε ότι δεν μπορούσε να γίνει δικηγόρος. Ύστερα από επιτυχία σε ειδικό διαγωνισμό προσλήφθηκε στο BBC, όπου εργάσθηκε πάνω από 20 χρόνια. Η μακρά παραμονή του στο Λονδίνο "άλλαξε την οπτική του γωνία". Επίσης ολοκλήρωσε τις σπουδές του παίρνοντας πτυχίο διεθνών σχέσεων από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Στο BBC ανέβηκε με γοργό ρυθμό τις βαθμίδες ιεραρχίας και έφθασε στη θέση του διευθυντή προγραμμάτων Νοτίου Ευρώπης. Είναι ο μόνος Έλληνας που κατέλαβε τόσο υψηλή θέση στο BBC.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε και πάλι με τη δημοσιογραφία και για ένα διάστημα διετέλεσε γενικός διευθυντής της ΕΡΑ. Η παράλληλη ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία συνεχίσθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Εξέδωσε τρεις ποιητικές συλλογές, μια συλλογή διηγημάτων, δύο τόμους δοκιμίων και τρεις ανθολογίες. Δημοσίευσε εκατοντάδες άρθρα σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Μετέφρασε πολλά έργα και βιβλία γύρω από τη διεθνή πολιτική.
Ήταν πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και Αντιπρόεδρος του "Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης".

Με τον Παύλο δούλεψα για λίγα χρόνια στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC. Ήταν καλός δάσκαλος και καλός φίλος. Με την κυρία Καίτη, με φιλοξένησαν στο σπίτι τους σε επισκέψεις μου στο Λονδίνο. Κάποια στιγμή η αυτοεξορία μου στα ΒΠ με απομάκρυνε από πολύ κόσμο – και από τον Παύλο. Τελευταία μιλούσαμε στο τηλέφωνο και προσπαθούσαμε να βρούμε την ευκαιρία για μια συνάντηση. Δεν τη βρήκαμε και θα λυπάμαι που δεν προλάβαμε μια σωστή τελευταία παρέα. Θα τον θυμάμαι για πάντα και πάντα θετικά.
 

Earion

Moderator
Staff member
Όποιος έχει ακούσει τη φωνή του από την ελληνική εκπομπή του BBC, είτε κρυφά τα χρόνια της χούντας είτε ελεύθερα στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, δεν την ξεχνά.
 

nickel

Administrator
Staff member
Πέθανε την Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου, ύστερα από σύντομη νοσηλεία, η ποιήτρια Μαρία Λαϊνά, που γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Απόφοιτος της Νοµικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, σε σχέση πάντα με την τέχνη (μετάφραση δοκιμίων και λογοτεχνίας, επιμέλεια εικαστικών, φιλοσοφικών και λογοτεχνικών βιβλίων, εκπομπές και σενάρια στην κρατική ραδιοφωνία-τηλεόραση, διδασκαλία ελληνικής γλώσσας και ποίησης σε αγγλόφωνα κολέγια, διδασκαλία μετάφρασης, δημοσιογραφία σε λογοτεχνικά ένθετα εφημερίδων).

Το έργο της περιλαμβάνει εννιά ποιητικές συλλογές, έντεκα θεατρικά, πέντε πεζογραφήματα, τέσσερις κριτικές και μελετήματα, σύνταξη ανθολογίας ξένης ποίησης του 20ού αιώνα (επιλογή από ελληνικές μεταφράσεις).

Έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, αυτοτελή και σε ανθολογίες.

Εκπροσώπησε πολλές φορές επίσημα την Ελλάδα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

Το 1993 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο ποίησης για την ποιητική της συλλογή Ρόδινος φόβος. Η μετάφραση στα γερμανικά της ίδιας συλλογής απέσπασε το βραβείο της Πόλης του Μονάχου. Το 1996 επίσης τιμήθηκε με το βραβείο Καβάφη και το 1998 με το βραβείο Μαρία Κάλλας του Γ΄ προγράμματος της ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Το 2014 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη για το σύνολο του έργου της. Το 2023 έλαβε το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων. Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

 

cougr

¥

Πέθανε η Μαριάννα Δήτσα, η «Συννεφούλα» του γνωστού τραγουδιού του Διονύση Σαββόπουλου​

 

Earion

Moderator
Staff member
Στις 5 Ιανουαρίου πέθανε η ποιήτρια Ολυμπία Καράγιωργα



Η Ολυμπία Καράγιωργα γεννήθηκε τον Οκτώβρη του 1934 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας της καταγόταν από την ορεινή Αρκαδία και η μητέρα της ήταν Αλεξανδρινή με καταγωγή από τη Λέρο.

Η ίδια υπήρξε μαθήτρια στα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Μανσούρας, ενώ στη συνέχεια σπούδασε κοινωνιολογία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου (A.U.C.). Κατόπιν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Stanford. Το 1961 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο “Χιλιάδες πρόσωπα της τύχης”. Το 1966 ήρθε η δεύτερη, με τίτλο “Τα μεγάφωνα”. Το 1969 η Ολυμπία Καράγιωργα ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου και σπούδασε θέατρο με τον Χρήστο Βαχλιώτη (μέθοδος Stanislavsky). Δίδαξε για χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών και στη Σχολή Μωραΐτη.

Ακολούθησαν οι συλλογές: “Το μεγάλο κύμα” (1974), “Ποιος” (1985), “Προχωρώντας στο χρόνο”, “Σκόρπια” (1997), “Μάτια του έρωτα” (1997), “Χειμώνας στη Λέρο” (Μελάνι, 2009). Έχει μεταφράσει Λόρκα, Ντ. Χ. Λώρενς, Αλμπέρ Καμύ και Ευριπίδη. Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του “Καλιγούλα” του Αλμπέρ Καμύ, το 2010 έλαβε το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή της “Χειμώνας στη Λέρο” και το 2011 με το βραβείο “Όμηρος” του 1ου Φεστιβάλ Μεσογειακής Ποίησης.

Με το βιβλίο “Γιώργος Σαραντάρης, ο Μελλούμενος” (Δίαυλος, 1995) συνέβαλε στη διάδοση του έργου του ποιητή και ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος του Πολιτιστικού Σωματείου Γιώργος Σαραντάρης. Τα τελευταία της χρόνια ζούσε στη Λέρο, στο προγονικό σπίτι της μητέρας της.

Το μεγάλο, ευαίσθητο, λυρικό ποιητικό της έργο, με την αδιόρατη μελαγχολία ανεκπλήρωτων ερώτων, αλλά και με τη λύτρωση ως προσδοκία του μέλλοντος, δίκαια τιμήθηκε με το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών το 2010. Η ζωή της ήταν μια διαρκής αναζήτηση. Εκφραστική λιτότητα και αισθαντικότητα, μελαγχολία και υπερβατικότητα χαρακτήριζαν την ποίησή της, ενώ η ίδια δόθηκε στην Τέχνη με πολλές μορφές, δημιουργώντας αλλά και ζώντας ποιητικά. Την διέκρινε γενναιοδωρία και ευγένεια. Ενθάρρυνε πολλούς συγγραφείς να προχωρήσουν στη γραφή και εργάστηκε επίμονα για την προστασία της φύσης. Αγαπούσε τη Λέρο και την αγαπούσαν οι συντοπίτες της. Γύρισε και φώλιασε στο οικογενειακό τους αρχοντικό στη Λέρο, όπου και πέθανε.


Αγαπώ τους ανθρώπους που πεθαίνουν μπροστά
στη θάλασσα
έτσι όπως σκύβουν το κεφάλι πίσω, ψηλά, πολύ ψηλά,
να δουν πώς σβήνει το πέταγμα ενός γλάρου.

Η Ολυμπία Καράγιωργα στη Λεξιλογία: εδώ και εδώ.
 
Δημήτρης Φύσσας (1956-2024)
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας.

Έγραψα κάτι:
 

Earion

Moderator
Staff member
Πέθανε ο Μανόλης Χατζηγιακουμής, φιλόλογος, νεοελληνιστής και ερευνητής της εκκλησιαστικής μουσικής.
Οι μελέτες του για τον Σολωμό παραμένουν έργα αναφοράς. Μπορεί εκείνες να μην του εξασφάλισαν την αναμενόμενη σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμο Αθηνών, η λογιοσύνη του όμως μεταφράστηκε σε έργο παιδευτικό: από τα χέρια του πέρασαν εκατοντάδες μαθητές σε προπαρασκευή για τις πανελλήνιες εξετάσεις, και για όλους αυτούς ο Χατζηγιακουμής υπήρξε ο κατεξοχήν Δάσκαλος.
Εξαιρετικό κρίνεται και το έργο του στην ιστορία της εκκλησιαστικής μουσικής με την ανακάλυψη και έκδοση μουσικών κωδίκων.

 
Πέθανε ο Μανόλης Χατζηγιακουμής, φιλόλογος, νεοελληνιστής και ερευνητής της εκκλησιαστικής μουσικής.
Οι μελέτες του για τον Σολωμό παραμένουν έργα αναφοράς. Μπορεί εκείνες να μην του εξασφάλισαν την αναμενόμενη σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμο Αθηνών, η λογιοσύνη του όμως μεταφράστηκε σε έργο παιδευτικό: από τα χέρια του πέρασαν εκατοντάδες μαθητές σε προπαρασκευή για τις πανελλήνιες εξετάσεις, και για όλους αυτούς ο Χατζηγιακουμής υπήρξε ο κατεξοχήν Δάσκαλος.
Εξαιρετικό κρίνεται και το έργο του στην ιστορία της εκκλησιαστικής μουσικής με την ανακάλυψη και έκδοση μουσικών κωδίκων.

Σπουδαία δουλειά και στη δισκογραφία της εκκλησιαστικής μας ("βυζαντινής") μουσικής. Οι σειρές του, μονωδιακές, του κόσμου τα CD, είναι πάρα πολύ καλές. Απολαμβάνεις τον κάθε ψάλτη, με την προσωπικότητά του, τη φωνή του, την ερμηνεία του... Υπέροχη σειρά, μεγάλη προσφορά.
 
Στις 5 Ιανουαρίου πέθανε η ποιήτρια Ολυμπία Καράγιωργα



Η Ολυμπία Καράγιωργα γεννήθηκε τον Οκτώβρη του 1934 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας της καταγόταν από την ορεινή Αρκαδία και η μητέρα της ήταν Αλεξανδρινή με καταγωγή από τη Λέρο.

Η ίδια υπήρξε μαθήτρια στα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Μανσούρας, ενώ στη συνέχεια σπούδασε κοινωνιολογία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου (A.U.C.). Κατόπιν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Stanford. Το 1961 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο “Χιλιάδες πρόσωπα της τύχης”. Το 1966 ήρθε η δεύτερη, με τίτλο “Τα μεγάφωνα”. Το 1969 η Ολυμπία Καράγιωργα ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου και σπούδασε θέατρο με τον Χρήστο Βαχλιώτη (μέθοδος Stanislavsky). Δίδαξε για χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών και στη Σχολή Μωραΐτη.

Ακολούθησαν οι συλλογές: “Το μεγάλο κύμα” (1974), “Ποιος” (1985), “Προχωρώντας στο χρόνο”, “Σκόρπια” (1997), “Μάτια του έρωτα” (1997), “Χειμώνας στη Λέρο” (Μελάνι, 2009). Έχει μεταφράσει Λόρκα, Ντ. Χ. Λώρενς, Αλμπέρ Καμύ και Ευριπίδη. Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του “Καλιγούλα” του Αλμπέρ Καμύ, το 2010 έλαβε το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή της “Χειμώνας στη Λέρο” και το 2011 με το βραβείο “Όμηρος” του 1ου Φεστιβάλ Μεσογειακής Ποίησης.

Με το βιβλίο “Γιώργος Σαραντάρης, ο Μελλούμενος” (Δίαυλος, 1995) συνέβαλε στη διάδοση του έργου του ποιητή και ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος του Πολιτιστικού Σωματείου Γιώργος Σαραντάρης. Τα τελευταία της χρόνια ζούσε στη Λέρο, στο προγονικό σπίτι της μητέρας της.

Το μεγάλο, ευαίσθητο, λυρικό ποιητικό της έργο, με την αδιόρατη μελαγχολία ανεκπλήρωτων ερώτων, αλλά και με τη λύτρωση ως προσδοκία του μέλλοντος, δίκαια τιμήθηκε με το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών το 2010. Η ζωή της ήταν μια διαρκής αναζήτηση. Εκφραστική λιτότητα και αισθαντικότητα, μελαγχολία και υπερβατικότητα χαρακτήριζαν την ποίησή της, ενώ η ίδια δόθηκε στην Τέχνη με πολλές μορφές, δημιουργώντας αλλά και ζώντας ποιητικά. Την διέκρινε γενναιοδωρία και ευγένεια. Ενθάρρυνε πολλούς συγγραφείς να προχωρήσουν στη γραφή και εργάστηκε επίμονα για την προστασία της φύσης. Αγαπούσε τη Λέρο και την αγαπούσαν οι συντοπίτες της. Γύρισε και φώλιασε στο οικογενειακό τους αρχοντικό στη Λέρο, όπου και πέθανε.


Αγαπώ τους ανθρώπους που πεθαίνουν μπροστά
στη θάλασσα
έτσι όπως σκύβουν το κεφάλι πίσω, ψηλά, πολύ ψηλά,
να δουν πώς σβήνει το πέταγμα ενός γλάρου.

Η Ολυμπία Καράγιωργα στη Λεξιλογία: εδώ και εδώ.
Μέρες του α' εξαμήνου του 2015... ("Αυτή τη στιγμή που θα μπορούσε να είναι ένα τέλος και που με τη βοήθεια του Θεού και των ωραίων ανθρώπων του τόπου μας, που ακόμη πιστεύουν πως το «Καλό» μπορεί να νικήσει, έγινε μια καινούργια αρχή.") Αφρίζων αντιευρωπαϊσμός με παραπομπές στον Σαραντάρη, από τις σελίδες της ΕφΣυν.
 
Top