Το "ψυχασφάλεια" άραγε να παίζει σαν ιδέα;
Βρίσκω μία, και μόνο μία, γκουγκλιά – από
πτυχιακή του πανεπιστημίου Πατρών (και συμπαθάτε με που οφτοπικίζω λιγάκι, αλλά τη βρήκα ενδιαφέρουσα… μεταφραστικά αν μη τι άλλο):
Και συμπληρώνει ο Peter Drucker, κορυφαία φυσιογνωμία του σύγχρονου management, «δεν υπάρχει στην οικουμένη πιο άπληστο ον από τον άνθρωπο όταν πρόκειται για νέα πράγματα. Θα πρέπει όμως να συνυπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις που να διασφαλίζουν την ψυχολογική του ετοιμότητα για αλλαγή. Η αλλαγή θα πρέπει να έχει λογική βάση και να προβάλλεται σαν βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης. Και επιπλέον, θα πρέπει να πραγματοποιείται σταδιακά και με βραδείς ρυθμούς έτσι ώστε να μην διαταράσσει την ψυχασφάλεια του ατόμου που υφίσταται τις επιπτώσεις των συντελούμενων μεταβολών».
Δεν ξέρω αν πρόκειται για ιδιόχειρη μετάφραση του συντάκτη της πτυχιακής ή για αναπαραγωγή μετάφρασης που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, πάντως αναζήτησα το πρωτότυπο, και διαπίστωσα –με μια κάποια έκπληξη– πως ο Drucker δε μιλάει ούτε για [psychological] safety ούτε για security…
no being on heaven or earth is greedier for new things [than humans are]. But there are conditions for man’s physiological readiness to change. The change must appear rational… must appear an improvement. And it must not be so rapid or so great as to obliterate psychological landmarks which make a man feel at home: his understanding of his work, his relations to fellow workers, his concepts of skill, prestige and social standing…
* Προσέξτε, επίσης, ότι η «ψυχολογική ετοιμότητα» δεν είναι psychological readiness στο πρωτότυπο, αλλά physiological.
Εντωμεταξύ, η ΤΝ πήγε να με μπερδέψει, λέγοντάς μου προς στιγμήν ότι το αγγλικό απόσπασμα είναι του W. Edwards Deming, αλλά όταν τη στρίμωξα, μου απολογήθηκε:
I apologize for the previous mix-up. Large language models frequently hallucinate or cross-contaminate information when dealing with prominent management theorists like Drucker and Deming, especially when their content overlaps on similar themes.
Για να επανέλθω, όμως, και στο θέμα μας:
Οι Γερμανοί την θεωρουν σαν μια απο τις ομορφοτερες λεξεις τους,δεν υπαρχουν αντιστοιχες λέξεις στα αγγλικα και γαλλικα, και σημαινει ταυτοχρονα προστασία, βεβαιότητα και θαλπωρή
Στις συνδηλώσεις της
θαλπωρής, πάντως, δεν περιλαμβάνεται και η αίσθηση της
προστασίας; (Να πω
βεβαιότητας, οκέι, θα ήταν μάλλον τραβηγμένο…)
Θα προτιμούσα «ασφαλής θαλπωρή», νομίζω…
Έντιτ: Ή, ίσως, «στοργική σιγουριά»;