"ως" και ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί

Kat71 said:

Υπάρχει κάποιος μέσος όρος διορθώσεων που θεωρείται αποδεκτός, για παράδειγμα, για ένα βιβλίο 300 σελίδων;

Click to expand...

Δεν ξέρω να υπάρχει. Κανονικά ο εκδοτικός οίκος πρέπει να έχει πάρει δείγμα της δουλειάς του μεταφραστή και να περιμένει να πάρει ένα ανεκτό επίπεδο δουλειάς. Δεν συμβαίνει πάντα αυτό με τον μεταφραστή. Ωστόσο, είτε πρόκειται για πρωτότυπο κείμενο είτε για μετάφραση, ο εκδοτικός οίκος ελπίζει να πάρει ένα τέλειο κείμενο από τον επιμελητή. Κανονικά, ακόμα κι αν υπάρχει μια αρχική συμφωνία, αν ο επιμελητής μπορεί να δείξει (κάτι που γίνεται εύκολα με tracked changes ή με compare στο Word) ότι διέθεσε πολύ περισσότερο χρόνο από τον αναμενόμενο, θα πρέπει να γίνει και αντίστοιχη αναπροσαρμογή της αμοιβής. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά εκ των υστέρων, γι' αυτό καλό είναι να αποτιμάται σωστά η δυσκολία της δουλειάς πριν από την οποιαδήποτε συμφωνία.

Πολύ σωστές οι παρατηρήσεις του nickel.

Όσο για αυτό:

nickel said:

καλό είναι να αποτιμάται σωστά η δυσκολία της δουλειάς πριν από την οποιαδήποτε συμφωνία.

Click to expand...

δεν ξέρω πόσο εφικτό είναι να γίνει σε προκαταρκτικό/πρώιμο στάδιο της διαδικασίας.

Γενικότερα, έχω ξαναγράψει ότι ο διορθωτής/επιμελητής είναι ο τελικός "τερματοφύλακας' για να πιάνει τα όσα "πέναλτι".
Από την άλλη, επειδή πάντα μεταξύ των μεταφραστών (όπως και μεταξύ διορθωτών/επιμελητών) υπάρχει διαφορά δυναμικού, όταν συμβαίνει να διαπιστώνεται ασυνήθης πληθώρα μεταφραστικών αστοχιών, καλό είναι να ενημερώνει ο επιμελητής τον εκδότη: αφενός για να του επισημάνει μία περίπτωση μεταφραστή με τον οποίο θα έπρεπε να το ξανασκεφτεί να συνεργαστεί και αφετέρου για να στείλει ένα εύγλωττο μήνυμα (στον εκδότη) μήπως φιλοτιμηθεί να δώσει κάτι παραπάνω

Προσωπικά, μία ακραία περίπτωση θυμάμαι, κατά την οποία έκανα άπειρες διορθώσεις, αναδιατυπώσεις και εξ ολοκλήρου μετάφραση κομματιών που είχαν παραλειφθεί. Τότε, αφενός ο μεταφραστής μπήκε στη μαύρη λίστα του εκδότη και αφετέρου είδα στο δοκίμιο της τρίτης διόρθωσης το όνομά μου να έχει μπει ως μεταφραστή δίπλα στου μεταφραστή! Πράγμα που βέβαια δεν αποδέχτηκα, αλλά σημείωσα άπαξ διά παντός τη γενναία εκδοτική χειρονομία.

Ευτυχώς τέτοια ερώτηση σαν αυτήν που ακολουθεί δεν έπεσε στα περσινά τεστ της ΕΕ.
Τη βρίσκουμε όμως στα δείγματα που παρέχονται για εξάσκηση…



Και με βάση όλη την κουβέντα που έχει προηγηθεί στο παρόν νήμα (και όχι μόνο), εγώ καταλαβαίνω ότι πρόκειται στην καλύτερη για γκρίζα ζώνη.
Η δική μου ανάγνωση είναι ότι οι δύο «παρένθετοι» εμπρόθετοι προσδιορισμοί ανήκουν στη δευτερεύουσα –ειδική– πρόταση [ότι] μια νομική πράξη της ΕΕ παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματά σας… και άρα οφείλουν να συμφωνούν σε πτώση με το «σας»: να μπουν δηλαδή σε γενική. (Γιατί σε αυτήν την πρόταση μέσα, δεν μπορεί ούτε καν να νοηθεί σε άλλη πτώση το β΄ πληθυντικό: ούτε υποκείμενο είναι (η πράξη παραβιάζει), ούτε αντικείμενο (τα δικαιώματα παραβιάζονται.)

Το κόμμα καθιστά σαφές, νομίζω, ότι οι προσδιορισμοί δεν ανήκουν στην κύρια, να εννοούμε δηλαδή ότι μπορείτε να προσφύγετε [εσείς] είτε ως ιδιώτες είτε ως νομικά πρόσωπα.

Ούτε, προφανώς, ανήκουν στην υποθετική, να εννοούμε ότι το πιστεύετε [εσείς] είτε ως ιδιώτες είτε ως νομικά πρόσωπα.

Αμ δε!



Δεν ξέρω…

Εμένα μου φαίνεται κομματάκι απαράδεκτο, με το συμπάθιο, να έχουν ερώτηση εξάσκησης πάνω σ' ένα θέμα στο οποίο, καλά καλά, οι ειδήμονες δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους…

Εσείς τι λέτε;

Πρώτον, «προσφύγετε». Δεύτερον, «τα δικαιώματά σας ως ιδιωτών ή ως νομικών προσώπων». Άρα η τρίτη επιλογή. Είναι κλασική περίπτωση η γενική πτώση μετά το κτητικό («σας»), π.χ. η θητεία του ως νομικού συμβούλου· με την ιδιότητά σας ως καθηγήτριας.

Εμ, αυτό λέω κι εγώ. Αλλά, όπως φαίνεται και στην κάτω εικόνα η τρίτη επιλογή λογίζεται ως λανθασμένη απάντηση! Σωστή δίνουν τη δεύτερη.
Όλα τα υπόλοιπα τα γράφω πιο πολύ διερωτώμενος πώς στο καλό θα μπορούσε (δυνητικά έστω) να δικαιολογηθεί το «ιδιώτες - νομικά πρόσωπα»…

Και ξαναρωτάω: Εμένα μου φαίνεται κομματάκι απαράδεκτο, με το συμπάθιο […] Εσείς τι λέτε;

m_a_a_ said:

Εμένα μου φαίνεται κομματάκι απαράδεκτο, με το συμπάθιο […] Εσείς τι λέτε;

Click to expand...

Δεν έχουν καμιά διαδικασία ένστασης; Διότι λάθη όλοι κάνουμε, και εδώ είναι εύκολο να διαλέξεις το λάθος νούμερο, ακόμα κι αν έχεις γράψει τις ερωτήσεις και μαρκάρεις τις σωστές.

m_a_a_ said:

πώς στο καλό θα μπορούσε (δυνητικά έστω) να δικαιολογηθεί το «ιδιώτες - νομικά πρόσωπα»

Click to expand...

Πιθανολογώ πως με τον εγκλεισμό εντός παρενθέσεως αυτονομείται/ανεξαρτητοποιείται η επίμαχη φράση κι έτσι μας προκύπτει το "είτε ως ιδιώτες είτε ως νομικά πρόσωπα" (=είτε αν είστε ιδιώτες είτε αν είστε νομικά πρόσωπα)

anepipsogos said:

Πιθανολογώ πως με τον εγκλεισμό εντός παρενθέσεως αυτονομείται/ανεξαρτητοποιείται η επίμαχη φράση κι έτσι μας προκύπτει το "είτε ως ιδιώτες είτε ως νομικά πρόσωπα" (=είτε αν είστε ιδιώτες είτε αν είστε νομικά πρόσωπα)

Click to expand...

Κάπως έτσι το αντιλαμβάνομαι κι εγώ… Ελλειπτικά.

Έχω πετύχει πολλές φορές αγγελτήρια του τύπου «ΚΗΔΕΙΑ Τάδε Δεινόπουλου», που από κάτω έγραφαν «Μαιευτήρας» ή «Συντ/χος εκπαιδευτικός» ή κάτι άλλο στην ονομαστική. Πάντα με ενοχλούσε αυτή η ασυμφωνία· φανταζόμουν κάποιον να διαβάζει μεγαλόφωνα το χαρτί και στα μισά να σταματάει, να σκύβει προς το μέρος μου και να προσθέτει ψιθυριστά «ήταν επιλοχίας, ξέρετε».

anepipsogos said:

Πιθανολογώ πως με τον εγκλεισμό εντός παρενθέσεως αυτονομείται/ανεξαρτητοποιείται η επίμαχη φράση κι έτσι μας προκύπτει το "είτε ως ιδιώτες είτε ως νομικά πρόσωπα" (=είτε αν είστε ιδιώτες είτε αν είστε νομικά πρόσωπα)

Click to expand...

Ωραία εξήγηση, αλλά μου γεννιούνται φόλοου-απ ερωτήματα…

Οριοθετείται κάπως αυτός ο… νοητός κανόνας; Μέχρι πού προβλέπεται η χρήσης γενική σε συμφωνία με το κτητικό σας, και από πού και πέρα αρχίζει η αυτονόμηση της εμπρόθετης φράσης; Θέλει, για παράδειγμα, σώνει και ντε παρένθεση, ή θα ίσχυε το ίδιο κι αν είχαμε παύλες;

Δηλαδή:

Ό,τι και να ισχύει, εμένα μου φαίνεται, όπως ήδη είπα, γκρίζα ζώνη στην καλύτερη, και όπως επίσης είπα, μου φαίνεται μισοαπαράδεκτο, όχι ότι δίνουν για σωστό το ένα και όχι το άλλο, αλλά το γεγονός και μόνο ότι συγκαταλέγουν μια τόσο διφορούμενη ερώτηση σε τεστ εξάσκησης…

m_a_a_ said:

μου φαίνεται μισοαπαράδεκτο, όχι ότι δίνουν για σωστό το ένα και όχι το άλλο, αλλά το γεγονός και μόνο ότι συγκαταλέγουν μια τόσο διφορούμενη ερώτηση σε τεστ εξάσκησης…

Click to expand...

Ως παλαίμαχος διορθωτής/επιμελητής, θα έλεγα ότι όχι "μισοαπαράδεκτο" αλλά παντελώς απαράδεκτο το θεωρώ...

Όσο για το άλλο που θέτεις (μονή/διπλή παύλα/παρένθεση), σύμφωνα με τη "λογική" που σκάρωσα για να καταλάβω τι τρέχει, θαρρώ πως "ισχύει" ό,τι και με την παρένθεση.

Με δύο λόγια: η μαϊμού από το πολύ ψείρισμα έγινε αγνώριστη...