fougasse

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Όχι το γαλλικό ψωμί που συγγενεύει με την ιταλική focaccia που έρχεται από τα λατινικά και δίνει τη βαλκανική pogača, αλλά η πρωτόγονη νάρκη.

Πρωτοεμφανίστηκε μάλλον στη Σικελία τον 16ο αιώνα, αλλά την χρησιμοποιούσαν μέχρι και στον αμερικανικό εμφύλιο. Την αναφέρει και ο μεγάλος στρατιωτικός μηχανικός Βομπάν (που ποιος ξέρει αν ήταν ο νονός της).

Έχει ελληνική ονομασία; (Κάπου χάσαμε όλες αυτές τις ωραίες στρατιωτικές εξελίξεις της εποχής).

Αν υποψιαστώ ότι στα ελληνικά την λένε μπουγάτσα με μπαρούτι... :)
 

nickel

Administrator
Staff member
Νάρκη να μην την πεις, γιατί είναι υπόνομος. Να την πεις μίνα. Και μπορείς να προσθέσεις το fougasse ή φουγάσα ή φουγάδα. (Δικοί μου μεταγραμματισμοί των fougasse και fougade. :) )

μίνα (I) η (Μ μίνα)· υπόνομος με γόμωση από εκρηκτική ύλη για ανατίναξη
 
Καλύτερα φουγάσα, παρά μίνα, που είναι ίσως άλλο πράγμα.
 

nickel

Administrator
Staff member
Οι μίνες είναι υπερώνυμο για όλα τα σκαμμένα που γεμίζουν με εκρηκτικά και π.χ. πέτρες. Τέτοια είναι και η φουγάσα:
A fougasse (phonics: /foo-GAHS/) is an improvised mine constructed by making a hollow in the ground or rock and filling it with explosives (originally, black powder) and projectiles.
 

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Η μίνα μου αρέσει (θυμίζει και mine/Mine).

Δύο προβλήματα:

Ένα, ότι μιναδόροι στους μεσαιωνικούς στρατούς ήταν οι λαγουμιτζήδες, που έσκαβαν μίνες/λαγούμια κάτω από τα τείχη και τα ανατίναζαν με εκρηκτικά. Στo αγγλικό, χρησιμοποιεί για τους ...αρμόδιους το υπερώνυμο artificers.

Δύο, ότι υπήρχαν κάθε λογής τύποι φουγκάς/φουγάσα/φουγάδα.

Άρα είναι ίσως προτιμότερος ο εξελληνισμός και μάλλον κλίνω στη φουγάσα.

Α, και νάρκη την λέει στο πρωτότυπο. Τι να τους κάνω; :)
 
Στα μέρη μου, μίνες οι στοές, ειδικότερα οι στοές των φρουρίων (και φογάτσα το τσουρέκι :-) ).

Ο Ηπίτης (ο μόνος στρατόκαβλος, απ' όσους έχω πρόχειρους, που πλησιάζει κάπως την εποχή) το λέει "υπονομίσκος". Υπάρχουν λέει κοινοί υπονομίσκοι, λιθοβόλοι υπονομίσκοι και υπονομίσκοι μετ' επιχώματος, ή και άνευ.
 

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Από το ν' αναστήσω τον υπονομίσκο, πειράζει που προτιμάω τη φογάσα, αφού την περιγράφει κιόλας στο βιβλίο; :)
 
Όχι, αλλά είπα να μάθεις ότι δε χάσαμε τις στρατιωτικές εξελίξεις. Για να το λέει ο Ηπ, θάτανε η επίσημη στρατιωτική ονομασία του 19ου.
 
Καλύτερα φουγ- παρά φογ- πάντως, διότι λέμε και φουγάρο, φουφού, κτλ.
 

Earion

Moderator
Staff member
Αν είσαι σε λογοπλαστικά κέφια σήμερα Δόκτωρ, έχω για σένα κάτι. Βρίσκω στο Ζακυθινό λεξιλόγιο του Ντίνου Κονόμου (Αθήνα, 1960, σ. 57) τα εξής:

φουγκαρία, η, μεγάλη φωτιά· λέγεται και για εμπύρετη κατάσταση.
φουγκάρωμα, το, γρήγορη επέκταση φωτιάς.
φουγκαρώνω, πιάνω φωτιά, καίουμαι γρήγορα.
 
Top