Εξελληνίζονται οι κλώνοι τοπωνυμίων;

Οι περισσότεροι ποταμοί της Γαλλίας είναι θηλυκού γένους, ενώ το ουσιαστικό ποταμός είναι αρσενικού (le fleuve): la Loire, la Seine, la Garonne, la Meuse (αλλά le Rhône, le Rhin). Δεν νομίζω να βγαίνει εύκολα άκρη με τις ονομασίες που έρχονται από τα παλιά.
 
Αυτό κανονικά δεν λέγεται για μεγάλους ποταμούς. Στο Petit Robert:

FLEUVE (courant) Grande rivière (remarquable par le nombre de ses affluents, l'importance de son débit, la longueur de son cours); spécialement, lorsqu'elle aboutit à la mer.
RIVIÈRE
Cours d'eau naturel de moyenne importance.

Αυτά βέβαια ισχύουν σήμερα. Οι ονομασίες όμως έχουν ως επί το πλείστον κέλτικη καταγωγή (όπου, αν θυμάμαι καλά, δεν είχαν γένος) και έχουν περάσει από ελληνικά και λατινικά.
 
Οι σημερινές κελτικές γλώσσες (π.χ.ουαλικά και ιρλανδικά) έχουν αρσενικό και θηλυκό μόνο. Στα ουαλικά τα ποτάμια και ρυάκια είναι θηλυκού γένους, όπως επίσης η λέξη afon /'avon/, ποτάμι. Το afon μας έδωσε το αγγλικό avon, όνομα πολλών ποταμιών της χώρας. Οπότε το river Avon είναι το ποτάμι Ποτάμι...
 
Mea culpa. Εκείνο που θυμόμουνα αφορούσε προφανώς τα προβηγκιανά. Στη γαλλική Βικιπαίδεια βλέπω σχετικά με την ονομασία του Ροδανού:

Dans les autres langues qu'on rencontre le long de son cours, le Rhône est appelé :

  • Där Rottu en walser. En allemand la forme die Rhone est usitée, sauf en Haut-Valais où on utilise der Rotten sous l'influence du walser.
  • (Lo) Rôno [ (lɔ).ˈro.nɔ] en arpitan. Les noms des rivières n'ont normalement pas d'article, mais l'utilisation d'un article est aujourd'hui commune pour certains grands fleuves sous l'influence du français.
  • (Lo) Ròse [ (lu).ˈrɔ.ze] en occitan provençal.
 
Top