Το αναδυόμενο τηλεοπτικό τοπίο

rogne

¥
Τότε όμως προς τι το πανηγύρι;

Αυτή είναι η κρίσιμη ερώτηση. Τα λεφτά είναι μία παράμετρος, σίγουρα, αλλά σίγουρα επίσης όχι η μόνη, μάλλον ούτε καν η σημαντικότερη. Με πολιτικούς όρους, εγώ θα έλεγα ότι έγινε μια σχετική αναδιάταξη του πεδίου όσων έχουν το προνόμιο της ειδησεογραφίας και του καθορισμού της ημερήσιας διάταξης σε εθνική κλίμακα. Βγάζει μάτι φυσικά ότι μπήκε στο παιχνίδι της τηλεόρασης ένας πατενταρισμένα κυβερνητικός εθνικός εργολάβος, καθώς και ότι φτιάχτηκε τώρα και στα τηλεοπτικά ένα θλιβερό δίδυμο Αλαφούζος-Μαρινάκης. Σε δεύτερο πλάνο, κάνας πατροπαράδοτος εθνικός εργολάβος μάλλον θα κάτσει (προς το παρόν) διακριτικά στην άκρη, κάνα όνομα βαρύ σαν ιστορία θα γίνει, δηλαδή έχει γίνει κιόλας, αποδιοπομπαίος τράγος (ας πρόσεχε...), κάνας εθνικός δημοσιογράφος θα ψάξει αλλού συνεταίρους, αυτά πάνω-κάτω. Δεν τα λες και λίγα, αν είσαι της ή πέριξ της εξουσίας, πρώτης έως τέταρτης, δεν τα λες και τίποτα σπουδαίο αν είσαι απέξω και λίγο ζεν. Ως προς το περιεχόμενο πάντως, αν υπάρξει καμιά αλλαγή απ' τα ειωθότα, θα πάρω επιτέλους κι εγώ σειρά να πέσω απ' τα σύννεφα.
 

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Ως προς το περιεχόμενο πάντως, αν υπάρξει καμιά αλλαγή απ' τα ειωθότα, θα πάρω επιτέλους κι εγώ σειρά να πέσω απ' τα σύννεφα.
Νεφελοβατείς ακόμα δηλαδή ή θα ανέβεις τότε επιτούτου; :) :devil:
 

Palavra

Mod Almighty
Staff member
Εγώ πάντως ως τώρα (για να απαντήσω και στον Μαρίνιο :) ) έβλεπα μία τηλεόραση στην οποία συνυπήρχαν ο Ξιδάκης, ο Λαζόπουλος, ο Αυτιάς, η Τρέμη, ο Φουρθιώτης, ο Παπαδητρίου, η Μενεγάκη κτλ. Ε, αυτή η τηλεόραση ΔΕΝ θα υπάρχει.

Με δυο λόγια, για μένα πλουραλισμός δεν είναι αυτό που θέλω εγώ να βλέπω αλλά μια τηλεόραση που φιλοξενεί όλες τις απόψεις και όλα τα συμφέροντα.
 
Ο Μαρίνι ποιος είναι;
Μην ανησυχείς, τους ίδιους θα βλέπεις και τώρα. Εδώ είμαστε και θα τα δούμε.
 

Palavra

Mod Almighty
Staff member
Ο Μαρίνι είναι ο ταμπλετογραφούμενος Μαρίνος :)
Αφού θα βλέπω τους ίδιους, ποιος ο λόγος να κλείσουν οι υπόλοιποι και να μείνει τόσος κόσμος στο δρόμο; Και από οικονομικής άποψης: ο Άλφα, ας πούμε, μειοδότησε με 60 εκατομμύρια για την άδειά του. Για ποιο λόγο να μην του δώσουν;
 
Μα δεν είπα ότι είναι αναγκαστικά η ενδεδειγμένη λύση (πιο λογική μου φαινόταν η λύση με τον βασικό μέτοχο και πιο βλακώδης η απαγόρευση της ΕΕ...). Είπα ότι δεν τίθεται θέμα φίμωσης.

Μα βρε παιδιά, είναι ιδέα μου ότι ξαφνικά βλέπω ένα σωρό κόσμο να θεωρεί (ή να καμώνεται ότι θεωρεί) το μέχρι τώρα τοπίο σχεδόν ιδεώδες; Είναι δυνατόν;
 

Palavra

Mod Almighty
Staff member
Το τοπίο δεν ήταν ιδεώδες, αυτό που έγινε όμως ήταν εξωφρενικό. Και επαναλαμβάνω: το γεγονός ότι θα πεταχτούν στο δρόμο τόσοι άνθρωποι είναι ιδιαιτέρως άσχημο και με ανησυχεί που φαίνεται να μην είναι το πρωτεύον σε αυτήν τη συζήτηση.
 

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Μα βρε παιδιά, είναι ιδέα μου ότι ξαφνικά βλέπω ένα σωρό κόσμο να θεωρεί (ή να καμώνεται ότι θεωρεί) το μέχρι τώρα τοπίο σχεδόν ιδεώδες; Είναι δυνατόν;

Συγγνώμη που βγάζω τα γκρίζα από την ανάρτησή σου, αλλά επειδή θεωρώ ότι ποτέ τίποτε δεν είναι ιδεώδες, απλώς ο καθένας προσπαθεί να το προσεγγίσει, αλλά υπάρχουν σαφώς καλύτερα και χειρότερα, και με το συμπάθιο που προτείνω κάτι που ίσως δεν έχεις χρόνο ή διάθεση να κάνεις, μπορείς να γράψεις 8, 10, 12 βούλες με τα θέματα που θεωρείς ότι ήταν τα προβληματικά στο προηγούμενο τοπίο;

Ο διαφανής και προφανής σκοπός μου είναι να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε μετά ως προς τη βαρύτητά τους, να δούμε αν η κατάσταση όπως διαμορφώνεται τώρα βελτιώνει ή επιδεινώνει κάποια από αυτά, και να συζητήσουμε πώς θα μπορούσαμε με άλλους τρόπους να προσεγγίσουμε καλύτερα αποτελέσματα.

(Ναι, η εκπαίδευση του μηχανικού φαίνεται, το ξέρω...)
 
Να σου πω, αυτά που θεωρώ προβληματικά στο προηγούμενο όπως φαίνεται θα επιβιώσουν και στο επόμενο τοπίο, οπότε δεν ξέρω αν έχει νόημα. (Με άλλα λόγια θα αντέστρεφα το ερώτημα: τι δεν θεωρείς προβληματικό στο τηλεοπτικό τοπίο; ) Επιγραμματικά μπορείς να θεωρήσεις ότι συνοψίζονται στο χιουμοριστικό λινκ που έδωσα, από τη γλοιώδη δουλικότητα του Βερύκιου μέχρι τη γνωστή και μη εξαιρετέα εικόνα των μεσημεριανάδικων και πρωινάδικων. Όσο για αντικειμενικότητα στην ενημέρωση... ας τα αφήσουμε καλύτερα: με ένα λόγο, αν πρόκειται να ενημερώνομαι από την τιβί διαχρονικά θα προτιμήσω τη δημόσια τηλεόραση, προ ή μετά Σύριζα, αλλιώς καταλήγω πάντα ή να γελάω ή να απειλώ να σπάσω την οθόνη. Και αν η κρατική τηλεόραση σχεδόν αναπόφευκτα (κακώς φυσικά) γέρνει υπέρ της κυβέρνησης, οι προσωπικές πολιτικές των καλαναρχών όπως αντανακλούνται σε όλα τα ιδιωτικά δελτία ανεξαιρέτως (for that matter, και στο in.gr του ΔΟΛ ή άλλους ειδησεογραφικούς ιστότοπους, και φυσικά εφημερίδες) είναι, όπως και νάχει, κάτι λίγο πιο ύπουλο.

Ένα άλλο θέμα, για το οποίο δεν είμαι και πολύ προετοιμασμένος να μιλήσω, είναι οι δημόσιες συχνότητες και πώς/ποιος αντλεί το δικαίωμα να τις χρησιμοποιεί. Αν είναι να είμαστε υπέρ του να υπάρχουν κανόνες, δεν βλέπω το λόγο να κάνουμε εξαίρεση εκεί. Όπως το βλέπω, ένα παράλληλο παράδειγμα είναι να πήγαιναν οι μπουλντόζες του υπουργείου και να γκρέμιζαν όλα τα αυθαίρετα της Πάρνηθας, εξαιρώντας τέσσερα φιλέτα που θα τα έδιναν, ας πούμε, στο ΤΑΙΠΕΔ. Θα ήταν η καλύτερη λύση; Δεν ξέρω, και δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση των αυθαιρετούχων, αλλά εντάξει, έφαγαν κι αυτοί δάσος.

Να πω την αλήθεια; Θα ήμουν σχετικά πρόθυμος να συνεχίσω αυτή τη συζήτηση αν το θέμα δεν μου φαινόταν τόσο ασήμαντο και, ξερωγώ, πασέ... Σε δέκα χρόνια που θα λήξουν οι άδειες, αναρωτιέμαι αν θα βλέπει κανείς τηλεόραση.
 
Λίγες σκέψεις και από μένα.

Προσωπικά, όταν ακούω έναν πολιτικό να λέει ότι το τοπίο της ενημέρωσης θέλει ρύθμιση, ανατριχιάζω. Σε μια δυτική δημοκρατία, δεν είναι δουλειά των πολιτικών να ρυθμίζουν την ενημέρωση. Αυτά ταιριάζουν σε αυταρχικά καθεστώτα. Σε μια δυτική δημοκρατία, η ενημέρωση οφείλει να είναι ελεύθερη. Οπότε ναι, καλύτερα το τηλεοπτικό τοπίο να είναι αρρύθμιστο —ελεύθερες άδειες, να εκπέμπει όποιος θέλει ό,τι θέλει— παρά ρυθμισμένο από την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία. Αν δεχθούμε ότι το τηλεοπτικό τοπίο θέλει ρύθμιση, τότε αυτονόητα οφείλουμε να δεχθούμε ότι και το ραδιοφωνικό τοπίο θέλει ρύθμιση. Πόσες άδειες χωρούν άραγε εκεί; Πόση είναι η πίτα; Σε πόσα ίσα κομμάτια να την κόψουμε; Και μετά βεβαίως θα πρέπει να ρυθμίσουμε και το τοπίο της έντυπης ενημέρωσης. Πόσες εφημερίδες χωρούν στην αγορά; Πόσα περιοδικά; Σε πόσα ίσα κομμάτια να κόψουμε την πίτα; Αν δέχεστε ότι η κυβέρνηση οφείλει να ορίζει πόσα τηλεοπτικά κανάλια μπορούν να εκπέμπουν με γνώμονα το μέγεθος της διαφημιστικής πίτας, τότε πρέπει να δεχθείτε ότι οφείλει να ορίζει και πόσους ραδιοφωνικούς σταθμούς, πόσες εφημερίδες και πόσα περιοδικά χωράει η αγορά. Αν σας φαίνεται παράλογο το δεύτερο, τότε δεν μπορείτε να δέχεστε το πρώτο.

Το σύνηθες αντεπιχείρημα κατά της εξομοίωσης των τηλεοπτικών καναλιών με τις εφημερίδες (αλλά όχι τους ραδιοφωνικούς σταθμούς) είναι ότι τα κανάλια εκμεταλλεύονται δημόσιες συχνότητες. Κάποτε —και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις οι οποίες στην πραγματικότητα ουδέποτε ίσχυσαν— μπορεί το επιχείρημα αυτό να έστεκε, αλλά σήμερα, σόρι, δεν στέκει ούτε κατά διάνοια. Θα έστεκε μόνο εφόσον η ζήτηση για τις συχνότητες ήταν μεγαλύτερη από την προσφορά των συχνοτήτων. Σε τέτοια περίπτωση, θα είχε νόημα να μπουν περιορισμοί στο ποιος θα εκπέμπει, διότι δεν θα μπορούσαν να εκπέμψουν όλοι. Σήμερα, με τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας, το φάσμα των συχνοτήτων είναι πρακτικά ανεξάντλητο: μπορούν να εκπέμψουν χιλιάδες κανάλια. Υπό τις σημερινές συνθήκες, οι δημόσιες συχνότητες είναι κάτι σαν τον αέρα —μπορούμε όλοι να τον αναπνεύσουμε χωρίς να τον στερούμε από τους άλλους, οπότε δεν έχει νόημα να μπουν περιορισμοί στην ποσότητα του αέρα που καταναλώνουμε ή στο πόσοι τον καταναλώνουμε, ούτε φυσικά έχει νόημα να μπει κάποιο τίμημα στην κατανάλωσή του.

Για μένα, είναι προφανές ότι ο στόχος της κυβέρνησης στο ζήτημα των αδειών ήταν διττός. Αφένος ήθελε να βάλει χέρι στην ενημέρωση και αφετέρου ήθελε να δείξει στο εκλογικό της ακροατήριο ότι πολεμά τους κακούς καναλάρχες και την κακιά διαπλοκή. Ως προς το πρώτο, της ξέφυγε μεν ο ΣΚΑΪ και έχασε και τον Κοντομηνά αλλά κατάφερε να μπουν στο τοπίο δύο δικοί της (στους οποίους αναμφίβολα θα βρει στέγη και ο Λαζόπουλος, μην ανησυχείτε), και ταυτόχρονα να περιορίσει τα ιδιωτικά κανάλια σε τέσσερα. Συνολικά, από τα οκτώ πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια (τέσσερα δημόσια, τέσσερα ιδιωτικά) τα έξι θα είναι φιλικά διακείμενα απέναντι στην κυβέρνηση. Έξι στα οκτώ. Δεν το λες και άσχημα. Μεταξύ μας, ακόμη και η υποτιθέμενη «νίκη» του Αλαφούζου βολεύει την κυβέρνηση, και μάλιστα πολύ. Από τη μία θα μπορούν τα φερέφωνά της να παρουσιάζουν το γεγονός ότι πήρε άδεια ο αντιπολιτευόμενος ΣΚΑΪ ως δείγμα της δήθεν κυβερνητικής αμεροληψίας (και θα το κάνουν κατά κόρον, ad nauseam —ήδη το έχουν ξεκινήσει) και από την άλλη θα συνεχίζει να υπάρχει ο κακός και εξόχως απαραίτητος εχθρός που η καλή μας κυβέρνηση διαρκώς θα πολεμά. Ως προς το δεύτερο, η επιτυχία της ήταν ομολογουμένως απόλυτη. Μετέτρεψε τη διαδικασία αδειοδότησης σε ένα ανεπανάληπτο σόου. Έκλεισε ταπεινωτικά τους κακούς καναλάρχες σε μια ιδιότυπη φυλακή επί τρεις ημέρες και τους απέσπασε και 250 εκατομμύρια από πάνω, τα οποία ο καλός πρωθυπουργός μας, ως άλλος Ρομπέν των Δασών, θα μοιράσει στους αναξιοπαθούντες της κοινωνίας μας —δείχνοντας για πολλοστή φορά ότι τον νοιάζουν οι εντυπώσεις και όχι η ουσία, διότι θα έπρεπε να γνωρίζει ότι τα λεφτά αυτά θα έπιαναν πολύ καλύτερο τόπο αν τα επένδυε στη δημιουργία θέσεων εργασίας παρά αν τα μοιράσει εφ άπαξ, όπως δήλωσε ότι θα κάνει. (Κάποτε, σε μια συνέντευξή του, ο Τσίπρας είχε μνημονεύσει ένα παλιό, σοφό ρητό: «Αν θέλεις να βοηθήσεις κάποιον, μην του χαρίσεις ένα ψάρι. Μάθε του να ψαρεύει». Το είχε βέβαια αποδώσει εσφαλμένα στον Μάο, αλλά δεν πειράζει, σημασία έχει η ουσία του ρητού. Τώρα λοιπόν που καλείται να το εφαρμόσει, ο Τσίπρας το ξεχνάει παντελώς και διαλέγει αντιθέτως να μοιράσει ψάρια, γνωρίζοντας ότι έτσι θα αλιεύσει περισσότερες ψήφους και θα σκοράρει περισσότερους πόντους στην εκλογική πελατεία του).

Τι μας λες λοιπόν; Ήσουν ικανοποιημένος από το τηλεοπτικό τοπίο; Ήσουν ικανοποιημένος από την ποιότητα της τηλεόρασης; Υπήρχε αντικειμενικότητα στη μετάδοση των ειδήσεων;

Όχι, δεν ήμουν ικανοποιημένος. Αλλά δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης να τα εξασφαλίσει αυτά. Ακόμη και αν δεχθώ ότι θέλει να τα εξασφαλίσει, δεν μπορεί. Η ποιότητα της τηλεόρασης είναι συνάρτηση δύο πραγμάτων: των τηλεοπτικών παραγωγών και των τηλεθεατών. Αν οι τηλεοπτικοί παραγωγοί είναι χαμηλού επιπέδου και —κυρίως— αν οι τηλεθεατές τούς επιβραβεύουν μέσω του τηλεκοντρόλ τους, τότε το επίπεδο θα είναι χαμηλό. Σε μεγάλο βαθμό, αυτό πράγματι συμβαίνει. Το χαμηλό επίπεδο της τηλεόρασης είναι, πολύ απλά, αντανάκλαση του χαμηλού επιπέδου της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά ανάμεσα στα σκουπίδια υπάρχουν και διαμάντια, και ευτυχώς υπάρχουν και αρκετοί τηλεθεατές που επιβραβεύουν τα διαμάντια. Αν στο μέλλον οι τηλεθεατές αυτοί αυξηθούν, τότε θα αυξηθούν και τα διαμάντια. Αν μειωθούν, τότε θα αυξηθούν τα σκουπίδια.

Το ζήτημα της αντικειμενικότητας είναι ακόμη πιο φευγαλέο. Για μένα, είναι εξαρχής ανέφικτος στόχος. Δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει αντικειμενική ενημέρωση. Η ενημέρωση αναπόφευκτα χρωματίζεται και πάντοτε θα χρωματίζεται από τις απόψεις του φορέα που τη μεταδίδει. Δεν υπάρχουν και ποτέ δεν θα υπάρξουν αντικειμενικοί δημοσιογράφοι. Υπάρχει βέβαια απόσταση ανάμεσα στον υποκειμενισμό ενός καλοπροαίρετου δημοσιογράφου που προσπαθεί ενσυνείδητα να κάνει τη δουλειά του και ενός στυγνού απατεώνα που παραχαράσσει και διαστρεβλώνει συνειδητά την είδηση, αλλά και εδώ είναι δουλειά του τηλεθεατή να επιβραβεύσει τον πρώτο και να τιμωρήσει τον δεύτερο. Αν ο τηλεθεατής επιβραβεύει τον Τράγκα, θα γεμίσουμε δυστυχώς με Τράγκες.

Αν λοιπόν η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε την αντικειμενικότητα ούτε την ποιότητα των καναλιών, τότε τι μπορεί να κάνει; Να κάτσει με σταυρωμένα χέρια; Όχι, έχει δύο πολύ σημαντικά πράγματα να κάνει.

Πρώτον, να διασφαλίσει τον πλουραλισμό, επιτρέποντας σε όποιον θέλει και μπορεί να ανοίξει κανάλι χωρίς περιορισμούς, χωρίς τέλη, χωρίς τίποτε. «Αφήστε εκατό λουλούδια να ανθίσουν», που έλεγε (όντως, αυτή τη φορά) ο σύντροφος Μάο (λίγο προτού εξαπολύσει ένα κύμα καταστολής κατά των λουλουδιών που είχαν το θράσος να τολμήσουν να ανθίσουν). Ας ανθίσουν λοιπόν τα κανάλια, και στη συνέχεια, εμείς, οι τηλεθεατές, θα κρίνουμε ποια θα επιβιώσουν και ποια όχι.

Δεύτερον, να διασφαλίσει ότι τα κανάλια θα σέβονται τους νόμους του κράτους: ότι δεν θα διακινούν μαύρο χρήμα, δεν θα εκβιάζουν κλπ κλπ. Αυτό είναι ομολογουμένως πολύ πιο δύσκολο, αλλά για αυτές τις δύσκολες δουλειές υπάρχουν οι κυβερνήσεις.

Αυτά πρέπει να κάνει η κυβέρνηση και όχι, στο όνομα της «ρύθμισης» του τηλεοπτικού τοπίου, να δημιουργήσει ένα τεχνητό ολιγοπώλιο που περιορίζει τις επιλογές του τηλεθεατή.
 

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Αυτά πρέπει να κάνει η κυβέρνηση και όχι, στο όνομα της «ρύθμισης» του τηλεοπτικού τοπίου, να δημιουργήσει ένα τεχνητό ολιγοπώλιο που περιορίζει τις επιλογές του τηλεθεατή.

Και όχι μόνο. Ας δούμε το επόμενο σημείωμα από το ΦΒ του παντελώς αγνώστου σ' εμένα κ. Χρ. Μαυρόγιαννη, μέλους (κατά πώς φαίνεται) κάποιου από τα μικρά φιλελεύθερα κόμματα:

Για να καταλάβετε γιατί είμαι αντίθετος στην "αδειοδότηση" των καναλιών, ας θυμηθούμε εδώ την περίπτωση των ταξί και των φορτηγατζήδων και με ποιό τρόπο ο κεντρικός σχεδιασμός των κρατικιστών δημιουργεί προβλήματα όχι μόνο στο τώρα, αλλά και σε μελλοντικές κυβερνήσεις.

Τι είχε συμβεί στην περίπτωση των ταξί; Κάποια στιγμή μια κυβέρνηση αποφάσισε ότι έπρεπε να πληρώνουν άδεια. Και την πλήρωναν ακριβά. Αυτή η άδεια όμως όχι μόνο κατέστησε αυτά τα επαγγέλματα ακριβά, αλλά οδήγησε και σε αυξημένες τιμές του προϊόντος τις οποίες δεν μπορούσε να αμφισβητήσει κανείς. Διότι αυτή είναι η στρεβλή φύση των κλειστών επαγγελμάτων: να καθιστούν ένα προϊόν ακριβό για όποιον το χρειάζεται. Με αυτό τον τρόπο μια άδεια ταξί όχι μόνο έγινε πανάκριβη, αλλά και μέσο πολιτικής συναλλαγής.

Όταν λοιπόν αυτή η πρακτική του περασμένου αιώνα ήλθε η ώρα να τερματιστεί, προέκυψε ένα "ηθικό", ας πούμε ζήτημα. Ξαφνικά η άδεια ήταν πάμφθηνη ενώ χιλιάδες άλλοι είχαν πληρώσει ένα σκασμό λεφτά για μια άδεια. Έτσι οι ιδιοκτήτες αντέδρασαν - και στην ουσία, αν συνυπολογίσουμε την αντίδραση στο άνοιγμα των αγορών σε μερικά επαγγέλματα (ταξί, φορτηγά, φαρμακεία κ.α.) κατόρθωσαν και άλλαξαν τους κυβερνητικούς συσχετισμούς, ώστε να μας κάτσει στο σβέρκο η παρούσα κυβέρνηση.

Κάντε μια προβολή στο μέλλον τώρα: τα 4 κανάλια επειδή ακριβώς δεν έχουν κανένα ανταγωνισμό που να τους προκύψει για τα επόμενα 10 χρόνια στην ουσία συνιστούν ένα ιδιότυπο τραστ που καθορίζει τις τιμές πχ. στη διαφημιστική πίτα. Δεν θα υπάρχει κανείς να αμφισβητήσει αυτές τις τιμές φτιάχνοντας καλύτερο προϊόν, καλύτερο τηλεοπτικό πρόγραμμα, καλύτερο κανάλλι ή δίνοντας χαμηλότερες προσφορές διαφήμισης, διότι η τηλεοπτική αγορά "κλείνει". Κανείς δεν μπορεί να μπει εκεί πλέον.

Φανταστείτε τώρα ότι εκλέγεται μελλοντικά μια κάπως φιλελεύθερη κυβέρνηση που θέλει να αλλάξει το τηλεοπτικό τοπίο και να απελευθερώσει τις άδειες, καταργώντας τες ή κάνοντάς τες πολύ-πολύ χαμηλές. Τότε θα ξεσηκωθούν οι 4 που έχουν πληρώσει μερικά εκατομμύρια γι' αυτές. Και όλοι γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο αντιδρά κάποιος που χάνει το προνόμιό του, ειδικά δε για κάτι που απευθύνεται με μαζικό τρόπο στους πολίτες.

Έτσι, με αυτό τον τρόπο ο κεντρικός σχεδιασμός έχει καταφέρει δύο πράγματα: πρώτον εξασφαλίζει ότι οι ιδιοκτήτες της κλειστής αγοράς δεν θα της πάνε κόντρα ώστε να μην έλθει καμία τέτοια κυβέρνηση που θα τους αφαιρέσει τα προνόμια και δεύτερον, ότι ακόμα και αν παρ' ευχήν έλθει μια τέτοια κυβέρνηση, η προπαγάνδα θα φροντίσει ώστε οι μέρες της να είναι μετρημένες.

Καταλάβατε τώρα;
 
Ωραία είναι η θεωρία. Ο Σκάι δεν θα είχε πάρει άδεια. Και τώρα, θα είχε βάλει νερό στο κρασί του ήδη. Α, και δεν θα υπήρχε το ίδιο ιδιότυπο τραστ δέκα χρόνια τώρα, κατά σύμπτωση αν δεν γελιέμαι πάλι με τέσσερα κανάλια πάνω-κάτω.
 

drsiebenmal

HandyMod
Staff member
Και για να χαλαρώσει λίγο και η ατμόσφαιρα, το εξώφυλλο από αυριανή (δευτερεύουσα) φιλοκυβερνητική εφημερίδα (της μη σοσιαλδημοκρατικής :p συνιστώσας, νομίζω):

 

Attachments

  • χχ.jpg
    χχ.jpg
    98.4 KB · Views: 208
Αυτή τη στιγμή, η ποιοτική ΕΡΤ μεταδίδει επί 30λεπτο ομιλία του Μιχαλολιάκου σε κομματική εκδήλωση στις Θερμοπύλες. Όχι ομιλία στη Βουλή, ούτε προεκλογική συγκέντρωση. Κομματική εκδήλωση της Χρυσής Αυγής.
 
Λυπηρό, αλλά συμβαίνει για όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου. Πρέπει να υπάρχει κάποια καταστατική υποχρέωση, ανάλογη με τον τηλεοπτικό χρόνο των κομμάτων. Και επειδή αυτές οι εκδηλώσεις γίνονται πάντα Σάββατο ή Κυριακή, πολλές φορές βλαστήμησα που έχασα τον Πουαρό του σαββατοκύριακου επειδή η ΕΡΤ μετέδιδε Θεοδωράκη (όχι τον Μίκη) ή Κουτσούμπα.

Για να μην παρεξηγηθώ, έχω αρχίσει να κουράζομαι να κάνω το συνήγορο του διαβόλου (θυμήθηκα και την ολοήμερη μετάδοση της λειτουργίας του Δεκαπενταύγουστου και, βέβαια, την κωμική πρεμούρα του Σκάι να ακολουθήσει... θου Κύριε). Αυτό το πολωτικό κλίμα εκεί που δεν υπάρχει λόγος, βρε παιδιά, με φέρνει στην άχαρη θέση να γίνομαι συνέχεια υπερασπιστής του Σύριζα. Θαρρεί κανείς πως είναι τελικά τόσο αποτελεσματική η κυβερνητική προπαγάνδα, που δίνει πειστικά την εντύπωση ότι έχουν πράγματι ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου. Ε, δεν έχουν ανοίξει, μην παρασύρεστε από τους --πώς ήταν εκείνο το άλλο νήμα;-- συμβολισμούς και τις ρητορικές. :cool:
 
Top